A D N O TAT IONES 
i3a 
nat iehfiras, ex Auicemia caseum, pro Pelusio Folocioz , 
ex Auicemia alkayne. Est quae liodi q Alkaire vocatur. Lo¬ 
cum nostri repetiit Aelianus Η. A. 2 , 38 . Disputationem 
diu agitatam de vtraque ibi tandem ad liquidum perduxit 
egregius Cuvier et Savigny. 
7. άεί πάσαν ] Abr. Gronov ad Aeliani Η. A. i 5 , 28. ma¬ 
lebat άνά πάσαν. Sed audiamus ipsum Aelianum: Λέγει 
δέ Λρι a τ ατελής τούς παοΌμήρω διά του σίγμα μη λέγεσβαι, 
άλλα απλώς όνομάζεσβαι κώπας' τούς ούν τιβέντας το 
σίγμα άααρτάνειν της κατά το όνομα άληβείας καί της 
Όμηρου περί τον όρνιν κρίσεώς τε καί γνώμης. Καί ταϊς 
μέν άλλαις ώραις του έτους μη έσβίεσβαι αυτούς, εν δέ 
τω μετοπώρω δύο ημέραις η μια τούς βηρωμένους, αλλά 
τούτους γε εδωδίμους είναι. Των δ’ άεισκώπων διατρέρου- 
σιν οί σκώπες τω πάχει * παραπλησιαι δ * είσϊ την ιδέαν τρυ¬ 
γόνι τε καί φάττη. Sed primum ex nostro 8, 3 . repeten¬ 
dum est de vulgari scope ·, ibi numeratur inter aues noctur¬ 
nas rapaces vna cum aliis: nominantur enim νυκτικόραξ, 
γλαύ'ξ, βύας, έλεος, αίγώλιος, σχα')ψ; de postrema addi¬ 
tur : ό δέ σκώψ έλάττων γλαυκός . πάντα δέ ταύτα τρία 
όντα {έλεος, αίγώλιος, σκώψ ) όμοια τάς όψεις και σαρ- 
κοφάγα πάντα. De hoc vulgari genere ita tradit Alexander 
Myndius apud Athenaeum g. p. 3 gi. μικρότερος έστι γλαυ¬ 
κός καί επί μολυβδοφανέί τω χρώματι υπόλευκα στίγματα 
έχει, δύο τε από των ότρρύων παρ’ εκάτερον κρότατρον ανα ¬ 
φέρει πτερά, quae verbotenus deriuauit Aelianus I. c. Hunc 
vero scopem cum Aldrouando Kaius, Buffonus et Camus 
Comment. p. 288. interpretantur Gallorum auem Le petit 
Duc, Linnaei Strigem Scopem. Otum contra nostri Le 
moyen Duc, Linnaei Strigem Otum. 
Superest quaestio de altero genere, de quo post Aristo¬ 
telis crisin Homericam ita. Alexander Athenaei: τούς παρ 
Όμηρω χιυρϊς τού σ κώπας είναι καί Αριστοτέλη ούτως αυ¬ 
τούς ώνομακέναι, φαίνεσβαί τε τούτους αεί καί μι} έσβίε- 
σβαι, τούς δ’ έν τω φβινοπώοω τραίνο μένους δύο ημεραις 
