AD LIBRI IX. CAP. XXL i 3 9 
gisse: φασί δε, οΰεν #ηλοίση, τον μαστόν άποσβένννσ&αί 
τε καί άποτυφλονσ&αι. Plinius ίο. cap. σο. Caprimulgi 
appellantur grandioris merulae aspectu, fures nocturni; 
inter diu enim visu carent. Intrant pastorum stabula , ca¬ 
prarumque vberibus aduolant suctum propter lactis, qua 
iniuria vber emoritur, caprisque caecitas, quas ita mulse- 
re, oboritur. Is igitur vulgatam scripturam tuetur. Sed 
in Plinio recte Pintianus scribendum censuit: appellantur 
a suctu, grandiores merula. Contra cum Antigono facit 
Aelianus Η- A. 3 , 3 q. τυφλοί γάρ τον μασΰόν, όταν σιίαοη, 
καί άποσβέννυσι την εκείΰεν επιρροήν, vbi vide adscripta. 
Vocabula αιγίΰαλος et αίγο&ηκας saepius permutata in 
libris reperiuntur. Auctor Ixeuticorum 3 , 20. αίγίΰαλον 
vocat, qui erat αίγοέληλας dicendus, vti cognoscimus ex 
modo capiendi, ducto ex fabulosa narratione. Auis victum 
quaerit insectorum circumuolans stabula et septa armen¬ 
torum et gregum. Primus Belonius comparauit Caprimul¬ 
gum europaeum Linnaei, quem Galli EJfraie et Fresaye 
vocant. In Cretae scopulis mari imminentibus nidLitantem 
vidit, vbi ouium gregi timent pastores. Vascones bresagam 
appellant, auctore Scaligero, qui in foraminibus turrium 
et in quercuum cauis nidificare ait. 
3 . τοις μικρόις χωρίοις ] Gaza locis arctioribus , Scaliger 
regionibus paruis. Albertus: Corui nigri s nt in locis an¬ 
gustis nidificantes in turribus vel parietibus montium, in 
quibus paucum inveniunt cibum, et ideo circa eundem lo¬ 
cum raro inveniuntur nidificare nisi duo tantum . Aelianus 
H.A. 2, 5 o. λέγει Αριστοτέλης είδέναι τους κέιρακας διαφοράν 
γης ενδαίμονος καί λυπράς- καί έν μέν τι) παμφόρφ τε καί 
πολνφόρω κατά τε άγέλας καί πλήέ+η φέρεσδαι, εν δέ τή 
άγονα) καί στεριφη κατά δυο. Τούς γε μην νεοττούς τούς 
' εκτραφέντας διώκουσι, καί τής εαυτών έκαστος καλιάς 
φυγαδας άποφαίνουσιν ύπερ οτου τροφάς μαστενονσι, 
καί τούς γειναμένους σφάς μή έκτρέφουσι. In postremis 
verbis υπέρ οτου τροφάς μαστενονσι vitium aliquod latere 
