Ι4ϋ 
ADNOTATIONES 
liodie supersunt. Ceterum prior pars narrationis ex Ari¬ 
stotele, altera ex Theopompo historico ducta videtur. Au¬ 
ctor 3αυμασίων cap. ι38. Έν δέ Κρανωνι τής Θετταλίας 
φασϊ δύο κόρακας είναι μόνους έν τή πόλεΐ' ούτοι όταν 
έχνεοττεύσωσιν , εαυτούς μέν, ώς έοικεν, έκτυπίζουσιν, 
έτέρονς δέ τοσοντονς των έξ αυτών γεν ο μενών άπολείπου- 
σιν. Eadem ex Callimachi libro posuit Stephanus Byzan¬ 
tius. Eustathius ad Iliaci, β. p. go4. ex Stepbano repetiit. 
Aiiam fabulam de siti corui per aestatem ex Aristotelis τοις 
περϊ βηρίων Eratostbenis Καταστερισμυς 4ι. νη de etiam 
Plinius ιο. s. ι5. Corui ante solstitium generant, iidem ae¬ 
grescunt sexagenis diebus, sili maxime, antequam fici 
coquantur autumno . Ci. annotatio Heynii ad Eratostbe¬ 
nem Schaubacliii p. XLIV. 
CAPVT XXII. (vulgo XXXI.) 
πύγαργος] albicillam interpretatur Gaza. Albertus har- 
gum 3 Vincentius 16 . cap. i5i. hargor vocat. Aeschylus 
Agamemn. versu ii 5. in faustis belli auspiciis nominat 
missas aquilas, οΙωνώνβασιλέα τον κελαινόν, τόν τ έξοιιτν 
αργίαν, φανέντας ϊκταρ μελάΰρων χερός εκ δοριπαλτον 
παμπρέπτοις έν εδραίου βοσκομένους λαγίναν γένναν . vbi 
6 έξόπιν αργίας est hic ipse πύγαργος. 
τα άλση] Gaza lucos , Thomas arbores vertit. Albertus: 
habitatio sua pt in pluribus pel secundum plurimum est in 
locis nemorosis, et aliquando appropinquant duitatibus: 
vocant autem quidam hoc genus vulturis abachyonem. 
Vincentius 1 . c. habet ahiachon. De vocabulo νεβροφυνος 
postea dicetur ex Antonino Liberali. Deinceps verba τά 
δέ λοιπά — φοιτά omisit versio Alberti. Thomas duo tan¬ 
tum vocabula, γένη όλιγακις , omisit: reliqua autem ad cam¬ 
pos et arborosa perueniunt, Plinius ordine Philosophi per¬ 
verso i!a 10 . s. 3. Sex aquilarum genera. — Secundi genetis 
pygargus in oppidis mansitat ei campis , albicanie cauda, 
πλαγγος] Juntina ? Caniot. πλάγχος, Casaubonus nescio 
