AD LIBRI IX. GAP. XXII. 
l4 9 
Scaliger: a prandio ad vesperam. Albertus ita: Venatur 
autem vultur frequentius a meridie vsque ad noctem. Λ 
tempore autem ortus solis vsque ad illud tempus quiescit et 
digerit cibos: et quum senescit , elongatur vncus rostri 
eius superioris et arcuatur et impedit eum cibum accipere, 
et pigritatur volatus eius et tandem moritur fame. 
αυξάνεται τό άνω] Versio Thomac καί το άνω scriptum 
reddidit. Antigonus cap. 62 . Ό δέ Αριστοτέλης φησί τω 
άετω γηράακοντι το ρόγχος αυαίνεσέλαι καί γαμψονσ$αΐ; 
καί τέλος άποέϊνησκειν λιμω. Demetrius de Elocutione 
Cap. i58. meae vero editionis 157 . Iiaec ita laudauit: ώς 6 
Αριστοτέλης επί τον άετου φησιν, ότι λιμω θνήσκει (ita 
Codex Dresdensis pro vulgato έλνήσκοι) έπικάμπτων τό 
ράμφος * πάσχει δέ αυτό , ότι άνθρωπος ών ποτέ ή δίκη σε 
ξένον. Morbum accuratius delinit Epiphanius : γηράσαν- 
τος γρυπούται ό προ μυκτήρ. Ita vocat partem rostri ad- 
vncam, quam alii έπιρυγχίδα. Apostolius 1 , 63. της καμ¬ 
πής του άνω χείλους προς τό κάτω χρόνιο συγκαμιράσης. 
Fiura loca scriptorum vide in annotatione Jo. Beckmanni 
ad Antigonum. Plinius 1. c. Oppetunt non senio nec aegri¬ 
tudine , sed fame , in tantum superiore accrescente rostro ? 
vt aduncitas aperiri non possit. 
αποτίνεται] Versio Thomae άποτίέλενται scriptum red¬ 
didit. Sequens εν ταίς νεοττείαις vulgato τοΐς νεοττοϊς ad^ 
iecit Camus ex Med. Canis, versione Thomae et Gazae. 
Albertus: vultur autem illud , quod superfluit de cibo, po¬ 
nit in nido , vt ex hoc thesauro pullos cibet eo y quod cibum 
sufficientem non de facili potest inuenire. Deinceps γάρ 
post διά adiecit Camus ex Mediceo : idem reddidit versio 
Thomae et Gazae. 
5. λάβωσι ακευωρονμενον] si quem deprehenderint vio¬ 
lantem nidum Gaza vertit. Scaliger: si quem deprehendant 
quicquam circa nidum convasantem: nimis ad verbum. Di¬ 
verso sensu infra cap. 4y. de gallis : άπολομένης της ζήλειας 
αυτοί περί τους νεοττους την της ζήλειας ποιούμενοι ακευω- 
