AD NOTATIONES 
i56 
ετι ψιλά οντα προς τον ήλιον βλέπειν* τό δ£ δακρνον αυ¬ 
τών καί μ η βέλον άντοφβαλμεϊν άποκτείνειν. Is etiam 
Vulgatam scripturam αίετόϊ , non άλιαίετοι in libro suo 
reperit. Plinius autem contra 10. s. 3 . Haliaeetus tan¬ 
tum imp/umes eiiamnum pullos suos percutiens subinde 
cogit aduersos intueri solis radios, et si conniuentem 
hwneciantemque animadnertit , praecipitat e nido, velut 
adulterinum atque degenerem, illum , cuius acies firma con¬ 
tra stetit, educat. Sed Aelianus Η. A. 2, 26. simpliciter 
niciov nominans : αργούς έτι καί άπτηνας άντίους τη αυ¬ 
γή τού ήλιου ϊστησιν. 
καί δποτέρον — άποκτείνεϊ] Hoc membrum omisit Me¬ 
dier Versio T hornae έμπροσθεν prius reddit, vt Gaza. 
Deinceps ορνιβας, ώσπερ εϊρηται , respicit superius 
dicta de haliaeeto, sed ibi nec auium nec piscium 
fit mentio, tantum est: άρπάζοντες δέ καί ού δυνάμενοι 
τρέρειν πολλακις καταφέρονται εις βυβόν- Quo in loco 
vertendo aliena Plinius immiscuisse videtur. Is statim 
subdidit: Illa quam tertiam fecimus , circa stagna aqua¬ 
ticas aues appetit mergentes se subinde , donec sopitas las- 
satasque rapiat. Spectanda dimicatio , aue ad perfugia 
littorum tendente, maxime si condensa arundo sit: aquila 
inde ictu abigente alae, et cum appetit, in lacus cadente, 
vmbramque suam nanti sub aqua a littore ostendente: rur¬ 
sus aue in diuerso et ubi minime se credat expectari , emer¬ 
gente. Haec causa gregatim auibus natandi , quia piares 
simul non infestantur } respersu pennarum hostem obcae¬ 
cantes. Saepe et aquilae ipsae non tolerantes pondus ap¬ 
prehensum vna merguntur. Postremum membrum ductum 
est ex priore loco de haliaeeto, vbi nec piscium nec 
auium fit mentio. Reliqua narratio omnis ex hoc loco 
ducta, sed a Plinio vel potins interprete latino Aristotelis, 
vnde is est mutuatus , ad tertiam aquilam Plinii., secun-, 
fiam Philosophi, anatariam vel νηττοφόνον appellatam 
