AI) LIBRI IX. GAP. ΧΧΠΙ. i5 7 
traducta. Quod fecit etiam Aelianus, cuius locum dein¬ 
ceps ponam. 
καταδύεται , ek] Versio Scoti apud Vincentium 17 . c. 
i4o. expectat, vt vultur a loco transeat. Aibertus: Timet 
autem haec auis multum vulturem magnum et aquilam , 
et fugit et mergit se sub aquam , vt sic praesentetur a vul¬ 
ture et aquila , in alio loco emergens de aqua et recedens. 
Is igitur facit cum Gaza, qui vertit vt in diuersa prolapsa 
emergat. T lio mas etiam pro vulgato abdic vertit alibi. 
Recte enim Med. et Vatie, έτερα habent pro αύι9ις. Scri¬ 
bendum έτερα vel έτερα, vt in Aeliani Η. A. 3, 16 . έτέρα 
μετοικιζόμενος . In Platonis Epinornide p. 266 . Codex 
έτερα habet pro έτε'ρως. Apud Pindarum JNemeor. 7 , q. 
est doricum έτεροί. 
άεϊ πε'τεται] Gaza sedulo aduolat, sed Thomas vertit 
semper intuetur , donec suffocetur. Quid is scriptum le¬ 
gerit, dubitari potest. Deinceps vulgatum άΰρόαις γάρ 
ex versione Thomae et Gazae correxi. Pro ραίνονσαι , 
quod Plinius reddidit respersu pennarum hostem obeae - 
cantes, Med. Canis, νέονααι habent, natantes versio Tho¬ 
rnae. Aibertus : Sed vultur et aquila magna quum etiam 
sint acuti visus , semper volant super aquam contemplan¬ 
tes eam desub aqua natantem , et aliquando ita diu volat 
super ea, donec suffocatur inaqua. Si autem emerserit, 
rapient eam et deuorabunt. Scotus igitur non solum vt 
Thomas άποπνιχύλη scriptum vertit, sed etiam iuxta verba 
άεϊ πε'τεται verbum άποΰεωρών vel simile scriptum in suo 
libro reperit. Aelianus etiam άποπνιχΰη de aquila scri¬ 
ptum reperisse videtur. Ita enim h. 1. retulit de anate 
narrans Η. A. 5,33. αετός δε, ον καλούσι νηττοφόνον, έπι- 
πηδά τη νηχομε'νη, ώσπερ άρπασό μένος· r\ δε καταδνσα 
έαντην ηφανισεν, εϊτα υπονηξαμένη άλλαχόΰι έκκυπτει. 
Ο δέ καί εκεί πάρεστι, καί ανύΗς κατε'δυ εκείνη , και πά¬ 
λιν ταντά καί πάλιν, καί δυοϊν ΰατερον , η καταδνς άπε- 
πνίγη, η ο μέν άπέστη επ άλλην άγραν , η δέ εχουσα το 
