ι58 
A D Ν Ο TATIO NES 
άδείς επινήχεται αύ\9ις. Narrationem igitur Philosophi? 
vt Plinius, ad aquilam anatariam, non ad marinam retu¬ 
lit. Potest tamen fieri, vt Aelianus καταδύσα άπεπνίγη 
scripserit et ad anatem retulerit, quam eoniecturam et 
vulgata Aristotelicorum librorum scriptura et narrationis 
series confirmare videntur. 
Haec duo sunt loca Aristotelis, vbi marinae aquilae fit 
mentio, quam male Buffonus cum aliis comparauit cum 
Balbuzardo Anglorum et Gallorum aquila Craupecherot 
vocata, vt recte admonuit Camus, qui potius Belonii 
ossifragam de Natur, au. 2 . c. 7 . comparandam cum haliae¬ 
eto censui t. 
Sed Aelianus Η. A. 3, 45. vbi duas diuersas Philosophi 
narrationes de columbis excerpsit, intermedio loco quasi 
auctore eodem haec tradit: z Ιοκει Se πως ταϊς περιστεραΐς 
το έντευΰεν προς μέν άλλους δρνΐχ9ας τους άρπακτικούς 
ενσπονδα είναι , τους μέντοι άλιαέτους καί τούς κίρκους 
αίς πεφρίκασι φησι. Idem repetit 5, 5ο. περιστεράν προς 
αετών μεν κλαγγήν καί γυπων τϊαρρούσι, κίρκων δε καί 
άλιαιέτων ούκέτι. Cuius narrationis vestigium nullum 
liodie in libris Philosophi extat. 
Superest narratio de phene suscipiente pullum aquilae 
enidoeiectum a parentibus, quam Plinius 10 . s. 4. transtu¬ 
lit: Alterum expellunt taedio nutriendi. — Sed eiectos 
ab His cognatum genus ossifragae excipiunt et educant 
cum suis. Ex narratione hac ortum habere videtur altera 
de haliaeetis apud Plinium sect. 3. Haliaeeti suum genus 
non habent , sed ex diuerso aquilarum coitu nascuntur. 
Id quidem , quod ex iis natum est, in ossifragis genus 
habet, e quibus vultures progenerantur minores , et ex iis 
magni , qui omnino non generant. Quae ille duxit e libro 
<&αυ μασιών c. 61 . vbi locus vulgo vitiosus legitur. Emen¬ 
dationem a C. Gesnero olim propositam confirmat Codex 
Viudobouensis, vnde emendatum apponam: Έκ τον ζεύ¬ 
γους δε των αετών ΰάτερον των εκγονων αλιαίετος γίνεται 
