162 
Ai) Ν Ο TAT IONES 
tus: Accipitrum vero multa sunt genera: fortissimum ta~ 
m.en genus > quod est in eis , est illa auis, quae gr aece Irars- 
hohiz, latine autem vocatur astur , et capit grues et ar¬ 
deas, quando est aquilo nare bene nutritum. Secundum 
autem genus est id , quod Graeci celon vocant, quod ra¬ 
rum est apud nos, tamen aliquando videtur. Gaza ae- 
gitlium Philosophi salum interpretatur, quod vocabulum 
reperit in libris Plinii 10 . c. 52. vbi Editiones quaedam 
-Labent: Plurima pariunt struthio c a meli, gallinae, perdi¬ 
ces , sali. Coitus auibus duobus modis. Iiarduinus con¬ 
tra dedit perdices. Soli coitus neglecto sensu. Hesychius.: 
σάρων, είδος Ιε’ρακος , quod ex αίσάρων truncatum vi¬ 
deri possit. Plinius in vertendo hoc loco non salis fide¬ 
lis liaec tantum excerpsit libri 10 . sect. 9 . Accipitrum ge¬ 
nera sedecim inuenimus. Px iis aegilhum claudum al¬ 
tero pede prosperrimi augurii nuptialibus negotiis et pecua¬ 
riae rei. Triorchem a numero testium, cui principatum 
in auguriis Phemonoe dedit: buteonem hunc appellant Ro¬ 
mani. 
d κίρκος~\ Vatie, κίρχος. Albertus: hyricos graece, et 
a quibusdam astanos et aliis fasceocos, a nobis autem vo¬ 
catur nisus aut speruerius, et est debilissimus in genere 
accipitrum, et est aliquantulum lati corporis. Aelianus 
aliquoties κίρκι^ν a κίρκω diuersum nominauit , nullis ta¬ 
men additis formae notis. 
αστερίας ] Gazae stellaris, Tliomae astur. Deinceps 
vulgatum περνης, Gazae pernix , in περκης mutatum vo¬ 
luit C. Gesner p. 42. vt deinde π&'ρκοι in περκνοί. Sed 
ecce Med. Venetus et versio Tliomae πτερνϊς exhibent 
scriptum, quod eo magis amplectendum censui, quod 
Hesycliius Labet Τϊτερνϊς 7 είδος Ιερακος. Sequens άλ- 
λοϊον Gaza vertit differunt , Scaliger alieni. Supra libri 
8 . c. 5. Ικτίνον καί Ιερακες άμερω 6 τε φαβοτύπος καί ό 
σπιζίας' διαφέρονσν δέ το μεγε^ος ουτον πολύ άλλήλων. 
Καί ό τρτόρχης · εστν δέ ό τριόρχης το μέγεθος όσον ίκτΐ-. 
