AD LIBRI IX. GAP. XXVI. 
189 
Iu versione Scoti et Alberti totum hoc.membrum omissum 
est. A ib er tus narrationem de hoc genere ita exorditur: 
et huic generi inuenitur aliud quasi simile, sed est maius 
ipso et discretius: et hoc texit sub tecto contra fenestras. 
Equidem μδταξύ seclusi, quod nec Plinius habuisse vide¬ 
tur. Is enim ita: Cum vero captura incidit, quam vigi¬ 
lans et paratus ad cursum? licet extrema haereat plaga, 
semper in medium currit: quia sic maxime totum concu¬ 
tiendo implicat. Scissa protinus reficit , ad polituram sar¬ 
ciens ; 
5 . ίάν δε τις ] Versio Thomae τι reddidit. Gaza: si 
quis telam lacerarit, texere iterum incipit . Venatur 
oriente sole aut occidente. Scotus : Apud occasum solis et 
ascensum venatur reparata textura, quoniam. Sed ver¬ 
sio apud Bartholomaeum 18. c. 10. habet ita: et si quis 
ruperit texturam , incipiet ipsam reparare circa occasum 
solis vel circa ortum: et tunc maxime laborat, quia tunc 
plures bestiolae incidunt. Ceterum etiam Listerus testa¬ 
tur, exordire telam sole vel oriente vel occidente, p. 66. 
ο&'ηρεύει ή βήλεια] Scoti versio: araneae autem femina 
parit et venatur , mas autem iuuat. Contra A lb er tus : 
femina autem parat rete et venatur, sed non mas, licet 
aliquando parum inueniatur coadiuuare feminam: cuius 
causa est, quod humor eius propter calorem complexionis 
et siccitatem non est tantus neque ita viscosus, sicut est 
humor feminae. Diuersam etiam sententiam ex h. 1 . retu¬ 
lit Plinius: Feminam putant esse, quae texat, marem , qui 
venetur: ita paria fieri merita coniugio. Sed Albertus 
ipse expertus affirmat p. 25 1. a. Coit autem aranea in 
fine veris, et dum coire vult , filo attrahit marem , qui 
mul<o minor est quam femina, et non facit telam, sed 
viuil de venatione. 
6. των 8 ‘ αραχνιών των γλαφυρών^ Genus illud, quod 
antea dixerat σοφώτατον καί γλαφνρώτατον } distinguit 
nunc in duo genera. Neque enim de nono aliquo genere 
