210 
AD NO TATIO NES 
άτρεμονσαι ait ας πό$ο) καί φυγΐ) ρίγους at μελιτταί' 
τον δε άλλον χρόνον του έτους παντα αργίαν μεν καϊ ησυ - 
χίαν μισουσι καϊ καμείν είσιν άγαΰαΐ, καϊ ονκ άν ποτέ 
ΐδοις βλακενουσαν με ήτταν της ώρας εκείνης εξω , εν y 
μαλακίεϊ τά μέλη. Denique huc pertinet locus Auctoris 
3 αν μασιών cap. 65 . η μέλιττα δοκεϊ τάς τροπάς σημαίνειν 
τω επι τά έργα βαδίζειν ώ καϊ οι μελιττοπόλοι σημείω 
χρώνται · ηρεμία γάρ αυτών γίνεται, de quo disputarunt 
nuper Editores docti duo. Neuter tamen vidit negationem 
excidisse, quamuis versio Natalis de Comitibus vifiutn in¬ 
dicet, vbi est: cum ad opus minime accedant. Praeterea 
sequens ηρεμία aperte negationem et vacationem operis 
•flagitat, τροπάς igitur dicit χειμερινάς , non solstitium. His 
igitur vestigiis veram huius nostri loci scripturam indagasse 
mihi videor. Nimis enim apertum est vitium vulgatae, 
quae sobolem vel examina nisi XL diebus post brumam 
non deficere fert. Pro γόνος scribo πόνος. Labor et ope¬ 
ratio apium non deficit, nisi XL diebus post brumam, qui¬ 
bus ab opere vacant et quiescunt. 
καταχρίουσιν] Gaza: ciho apposito derelinquunt. Igitur 
καταλείπουσι scriptum legit, quanquam ScaiigerGazam de¬ 
liquant scripsisse putabat. Thornas vertit concludunt: igi¬ 
tur κατακλείονβι scriptum legit. Albertus : cum enim vo¬ 
lunt parentes retinere iuuenes apud se , claudunt super 
eos vias exitus cera subtili. Miror Scaligerum probasse 
hanc Alberti versionem. Sed ex annotatione eiusdem: Si 
tertia die incipiunt operari , ergo etiam edere: quare igi¬ 
tur apponunt cibum? Non meminerat vir egregius, quod 
tamen ad sequens membrum ipse monuit, peruerti histo¬ 
riam apum, et prius doceri de adultis, quam de iis, quae 
nondum putamine rupto exierunt. Denique αδύνατος ha¬ 
bet Med. impotens versio Thomae. 
ι 5 . εκκαΰαίρουαιν j Gaza vertit: tollunt et rem fami¬ 
liarem tuentur. Albertus : interficiunt eas et eiiciunt eas 
extra aluear suum. Deinceps vulgatum χειμώνα ex Med. 
