' 2 ΐβ 
ADNOTATiONES 
catur, cetharicon siue cedualium. Sparton vbi nominat 
Philosophus, intelligit fruticem, cuius flores apibus gra¬ 
tissimos ait Plinius 24 , 9. s. 4 o. genistam vocans. Ceterum 
μελίλωτος et σπαρτός scribendum esse videtur. Spartum 
hunc Sprengelius liist. rei herbar. 1. p. 80. Spartium sco¬ 
parium Linnaei interpretatur. Denique καταλείφθειν AI- 
dina, Junt. καταληφθείς Basii, καταλειφθίη Med. κατα- 
ληφθη Canis, καταλείφειν cum Camotiana Vatie. Ambr. 
vnguant versio Thomae, antequam fauus occupetur Gazae. 
Albertus omisit. 
η εις εν κηρίον] Plinius s. 10. mira munditia: amoliuntur 
omnia e medio, nullaeque inter opera spurcitiae iacent. Quin 
et excrementa operantium intus, ne longius recedant, pnum 
congesta in locum, turbidis diebus et operis otio egerunt. 
περιτετριμμένα\ Versio Thomae habet circumforatas 
alas ■.— et adusti. Legit igitur scriptum περιτετοημένα et 
έπικεκαυμένο,ι. Posteriorem scripturam vulgaitae έπικε- 
καμμέναι ex Aldina, Vatie, versione Thomae et Scoti 
substituit Camus. Gaza vulgatum interpretatur dorsum 
repandum. Nostrum reddit causam coloris, et Scaliger 
sole adustae vertit. 
2.0. καί ψόφοις] Versio Thomae testis et ensibus. Igitur 
καί ξίφεσι scriptum legit. Gaza: tinnitu aeris aut fictilis. 
Plinius sect. 22. Gaudent plausu atque tinnitu aeris, eo - 
que conuocantur. Quo manifestum est, auditus quoque 
inesse sensum. Deinceps verba εϊτε μη omisit Thornas, vt 
statim η post πότερον, et postea verba ώσπερ είρηται πρό- 
τερον· Diuisa sunt autem opera, et operantur hae quidem 
mei, hae autem gonum, hae autem erithacem. Omisit 
igitur etiam verba κηρία ai δε, et insertum legit colon: 
at δέ γόνον . Pro έριθάκην Basii. Camot. Med. Ambr. al δέ 
ριθάκην, Canis, καί εριθάκην habent. Cum statim sequatur 
al μεν πλάττονσι κηρία , prius illud membrum in vulgata 
scriptura καί al μεν κηρία εργάζονται , al δέ το μέλι , 
quod ad cellas spectat, omisi, articulum ante μέλι deleui, 
et ex versione Tliomae inserui αί δέ γόνον . 
