AD LIBRI IX. GAP. XXVIII. 
219 
omisit. uup/arGaza suriam vertit, κύτίσον malebat Sylburg. 
Ambr. ώχρας, alius Codex non nominatus ερπΰλίω μυγά- 
Ιην habet. Postea κατασπάσαντες ex Basii. Med. Ambr. 
reuocauit pro vidgato καταπάσαντες C-amus, et tamen 
vertit les poudrent de farine. Faciunt idem hodie, qui 
fures inuestigare volunt. Sed Gaza dubie vertit: nonnulli 
farina in prato respersa. Scaliger: qui in pastu suas agno¬ 
scunt farina adspersa. Equidem malim verba εν τω νομω 
ad prius membrum referre, ita vt domi conspergere farina 
euolantes dicantur, quo melius agnoscant, dum pascuntur, 
et genus pastionis cognoscant. 
καί όταν έρυσίβη ] Thomae versio : aut siccitas et tem¬ 
pora eny sila. Vocabulum γόνον diuerso sensu adhibere vi¬ 
detur Theophrastus de Causis pl. 2, 23 . ούδ * η των μελιτ·* 
των φνσις, είμη διά τον γόνον, ώς φασίτινες · ουδέ η του 
κόκκυγος, εί μη ήν ή ύπολαΐς. Videtur γόνον nominare 
materiem sobolis, quam afferri et colligi in floribus ab 
apibus quidam existimabant. Noster supra 5 , 19, 3 . όταν 
μέν ούν τό εαρ όψιμον γένηται, και όταν ανχμοί καί ερυ- 
σίβη , έλάττων γίγνεται ό γόνος. — εργάζονται δέ πρώτον 
μίν τό κηρίον, εϊτα τον γόνον έναφιάσιν , ώς μεν ένιοι λε - 
γουαιν , εκ του στόματος , όσοι φε'ρειν φασϊν άλλοβεν, εί·δ Μ 
όντως τό μέλι. Hanc posteriorem opinionem sequitur Theo¬ 
phrastus et Virgilius Georg. 4 , 200. verum ipsae e foliis 
natos et suauibus herbis ore legunt, ad quem locum plura 
dedere Interpretes. Compara etiam locum de Generatione 
3 , 10. 
C A P V T XXVIII. (vulgo XLI.) 
μείαγχρώτες ] Ita Basii. Antea vulgabatur μελαχρώτες. 
Med. μελαγχρώντες , Canis, μελανοχρώτοι, Plinius 11. s. 24 . 
Crabronum siluestres m arborum cauis degunt: hieme, vt 
cetera insecta, conduntur: vita bimatum non transit. Ictus 
eorum haud temere sine febri est. Aliorum , qui mitiores 
videntur, duo genera: opifices, minores corpore, qui mo¬ 
riuntur hieme ,· matres , quae biennio durant: ii et clemen- 
