224 
A D N O TAT IONES 
busdam terris humidis multarum paludum, quam in aliis, 
sicut in terra, quam calos vocant. Sequentia etiam idem 
Jioc modo peruertit: Aliquotiens etiam apparuerunt plu¬ 
rimi duces siue mutyri cum pespis volantes: et hoc erat 
post longam pluuiam, ex cuius putrefactione natae fu¬ 
erunt. 
ρήγματα] Tliomas voragines vertit. Gaza: per praeci¬ 
pitia et terrae rimas praeruptaque directiora. Scaliger: ri¬ 
mis terrae rectis. Antecedens θηρεύονται Albertus ita cuiaj. 
reliquis vertit: praecipue venantur in agrestibus et mon¬ 
tanis locis, in quibus habitant illae maximae vespae. Se¬ 
quens εχοντες Tliomas vertit habere. Addam nunc 1 ocuii;l 
A eliani Η. A. 5 , i 5 . aliunde excerptum: βασιλεύονται 
δ άρα καί σφήκες, άλλ’ ού τυραννούνται, ως άνθρωποι, 
καί το μαρτύριον ■ άκεντροι και οϊδε [οι βασιλείς) είσί' 
καί οι μέν υπήκοοι τα έργα πλάττειν αυτούς ( αύτοϊς ) νό¬ 
μον έχουσιν, οι δ'άρχοντες είσι διπλοί μέν το μέγεθος, 
πράοι δέ καί οιοι μήτε έκόντες λυπέΐν έχειν μήτε άκοντες. 
Est praeterea locus alius eiusdem 4 , 3 g. de vulpe nidum 
crabronum exquirente: όταν θεάσωνται σφηκίαν εύθη- 
νουμένην, αυται μέν άποστρέφονται τον χηραμόν έκνεύου- 
σαι. — καθήκαν το στόμα καί τά σφηκία έσθίονσι. Puta¬ 
vit igitur auctor narrationis, crabrones mei deponere in 
cellis nidi sui. Praeterea nidum ipsum et totum σφηκιάχ v 
dicit, cellas singulas σφηκία neutro genere. In Aristo¬ 
phanis Comoediis quater σφηκιά scriptum extat, in Aeliano 
σφηκία, vt in Plutarcbo de Ira cohibenda cap. i 3 . p. 444 . 
Hutten. Priorem scripturam exhibet Suidas. Homerus 11 .16, 
260. σφήκας είνοδίους nominans ipse deinde interpretatur 
όδω επί οικία έχοντας, vbi Scholia Veneta et breuia σφη - 
κιάν nominant nidum. Quem locum imitatus Quintus 
Smyrnaeus 8, 4 i. dixit σφήκες — οϊτε κλονήσειχηραμου 
έκποτέονται. Homerus iterum 12, 167. ώστε σφήκες μέσον 
αίόλοι ήέ μέλισσαι οικία ποιησωνται όδω επί παιπαλοέσση, 
ονδ' άπολείπουσι κοΐλον δόμον, in quo loco enarrando 
