' s>36 
A D N O TAT IONES 
libro. Postea δίχαλον Juntina et Camot. habent cum Med. 
R. A. 
καί όρύτ m] Haec omisit versi o Thomae. et cauat et 
•percutit terram sicut equus, et erigit caput suum sicut 
taurus A lb er tus. Deinceps verba ώσπερ ταύρος omisit Reg, 
et Ambr. Verba έστιδέ ηδυκρεων repetiit, sed alieno loco 
posita, auctor θαυμάσιων. 
3 . πληγη ] Haec verbotenus repetiit auctor ΰανμασίων 
ita: ηνίκα δέ πληγή, φεύγει, καν εξαδυνατη, μένει' αμύ¬ 
νεται δε λακτίζον — εύον ώς επί τέτταρας όργυιάς. Male 
Albertus : cum autem percutitur hoc genus, fugit et quie¬ 
scit absconditum, si latere potest. Cum vero debilitatur, 
pugnat et contra venatorem elicit stercus ad qua tuor pas¬ 
sus. Soluitur enim ex timore, et tunc abundat stercore. 
Verumtamen additamentum illud, Soluitur enim ex metu, 
velim repertum in libro aliquo. Certe intelligere ita de¬ 
bemus narrationem, alias haud valde probabilem. Auctor 
θαυμάσιων : ρφδίως δέ χρηται τούτο) πολλάκις τω εϊδει. 
vbi καί πολλάκις scribendum esse monuit Heyne. όργυιάς 
Thomas brachia vertit. 
καί έπικαίει ] Auctor βαυμ. additum δέ habet. Dein¬ 
ceps veterum Edd. άποιμύχεσ&αι Scaliger in άποψιλον- 
odai mutabat; verum ex auctore ΰαυμ. restituit S}Tburg. 
Yersio Gazae absumantur, Thomae calefaciat habet. Ae¬ 
lianus: Ουτος ovv, όν μόνωπα καλουσιν οι Παίον&ς, όταν 
διώκηται, ταραττόμένος άφίησι πυρώδες καί δριμύ άπ ο- 
πάτημα, ώς ακούω, όπερούν, εί προσπέσοι τω των γη¬ 
ράτων, άπέκτεινεν αυτόν. Vides primum gradum corru¬ 
ptelae factum ab Aeliano in narranda historia. Auctor θαυ¬ 
μάσιων verbotenus repetiit, sed in postremis άταράχου 
δέ μη έπικαίειν posuit. Antigonus ita: διωκόμενον δέ 
προααφοδεύειν πόρρω&εν, καί την κάπρον, όταν πεφο - 
βη μένος τούτο ποίηση, επικάειν όντως, ώστε τάς τρίχας 
άπορρεϊν των κτηνών' άν δ’ άνευ φόβου τούτο ποίηση, 
ούδέν πάσχειν ουδέ βλάπτεαΰαι. 
