4 
AD LIBRI IX. CAP. XXXIII. 2 3 7 
Όταν — τίκτειν ] Breuius auctor ΰανμασίων: όταν δέ 
τίκτωσι , πλείονς γινόμενοι καί σνναχΰέντες άμα παντες 
οI μέγιστοι τίκτουαι , κήκλφ προσαφοδεύονσι * πολύ 
j/rip τι τούτον τοΰ περιττώματος τό βηρίον προΐεται. Hinc 
patet etiam, cur non secutus Canium πολύ το πλήθος ex 
Vat. Ambr. scripserim, nec τούτου aucLore Med. resecu¬ 
erim. περίβολον Gaza vallum , Scaliger munimentum vertit. 
Rem ipsam licebit ita interpretari, vti de ceruis, capreo¬ 
lis et damis narrauitMellin in libro: Schriften derBerUner 
Gesellschaft Tom. II. p. 201. hoc genus animalium semper 
deponere excrementa, antequam pastum exeant, in cu¬ 
bili, si non fuerint turbata. 
CAPVT XXXIII. (vulgo XLVI.) 
εναίσΰτμον] Med. εναναίσΰητον. V. R. A. ενσνναίσ 3 η- 
τον praeferebat Camus. Gaza vertit: valet sensu et reli¬ 
qua sagacitate. Scaliger: sensuum et ceterae intellectionis 
vi praestat. Ceterum Aelianus Η. A. 1 3 , 22. ex Hecataeo 
Milesio: τον Ινδών βασιλέα προϊόντα επί δίκαις προσκυ- 
νει ό έλεφας πρώτος } δεδιδαγμένος, τούτο. 
ό δ' αν — άπτεται] Haec sine mentione elephantis bo¬ 
nasi historiae subiunxit excerpta Antigonus c. 58 . vt recte 
monuit Jo. Beckmann. Supra 5 , 12, 11. erat: ον δ'άν 
εγκύμονα ποίηση, τούτον πάλιν ονχ άπτετ αι. vhi ex ver- 
sione Tiiomae ην — ταυτης scripsi. Vide ibi adscripta. 
Albertus: tamen non appropinquat impregnatae, nec fe¬ 
mina impregnata sustinet coitum maris, quamdiu est im - 
pregnata. 
άκμάζειν di] Plinius 8. s. 10. viuere ducentis annis , et 
quosdam trecentis. Juuenta eorum a sexagesimo incipit . 
Gaudent amnibus maxime et circa fluuios vagantur , cum 
alioquin nare propter magnitudinem corporis non possint. 
Udem frigoris impatientes. De aetate aliter supra libro 8, 
12. Aelianus Η. A. 4 , 3 ι. άκμη δ’έλεφαντος εξακονταετΐ 
γεγονέναι * κρνμφ di όμιλειν ηκιστός έστι · διατείνει δέ τον 
