2 4 (i 
A D N O TAT IONES 
Scaliger in annotatione ait mutam esse, cum pennas amit¬ 
tit. Plinius 10. s. 42 . Alia admiratio circa oscines: fere 
mutant colorem vocemque tempore anni , ac repente fiunt 
aliae: -— Merula ex nigra rufescit, canit aestate, hieme 
balbutit, circa solstitium muta. Rostrum quoque annicu¬ 
lis in ebur transfiguratur, duritaxat maribus. Aelianus H. 
A. 12, 28. κόσσυφος δέ βέρους μεν αδετ, χειμωνος δε πα- 
ταγεϊ καί τεταραγμένον φβέγγετ ai' καί την χρόαν ως στο¬ 
λήν μεταμφιασάμενος νπό του πρόσβεν μελανός νπό'ξαν- 
βός έσπν. Albertus post superiora : In aestate pero est 
vnius dispositionis et sibilat sibilo dulci, in hyeme autem 
pox eius est mala et talis mutatio ' vocis apud nos est in 
philomena, sed non variat plumam . Quod attinet ad scri¬ 
pturam vulgatam καί την φωνήν ίσχει , Plinius quidem 
eam videtur secutus esse; sed tum addita nota temporis περί 
τάς τροπάς τάς βερινάς opus est, quam Plinius liabet. 
Equidem cum Camo ex Med. δ’άλλο lav addidi, quam scri¬ 
pturam Gaza reddidit et Thomas alteram vertens. Eusta- 
tbius in Hexaemero p. 3 o. liabet: εκ μελανός ’ξανβος — καί 
εξ ωδτκού κρακτικός. παταγεϊ Thomas vertit patagizat. 
κίχλη\ Thomae maniz , ψαρά cinerea. Contra Gazae 
turdus — colore murino. Scaliger sturneo colore, quod 
interpretatur maculis paruis distincto. Deinceps τά περί 
τον αυχένα καί τά Ισχία scriptum Thomas reddidit : circa 
collum et vertebra. Aelianus 1 . c. η γε μην κίχλη χειμωνος 
εστι ψαροτέρα ίδεΐν, βέρους δέ τον αυχένα ποικίλον επι- 
δείκνυσι. Plinius 1 . c. Turdis color aestate circa ceruicem 
varius, hieme concolor. Albertus: Auis autem, quam vo¬ 
cat Jcangelam, etiam mutat suum colorem, quoniam in 
hyeme color eius est sicut carbonis igniti, in aestate vero 
collum eius et quod vicinatur collo multiplicis coloris, et 
non mutat vocem. 
δεκαπέντε ] VersioTliomae numerum X. 1 . habet, igitur 
XI aut XL. Eadem deinceps: cum silua iam pullulauerit. 
Diuersum igitur verbum scriptum legit pro δααννηται. 
