248 
AD N OTA ΤΙ O NE S 
singularem mutatii ex versione Gazae et Tliomae. Hnikurus 
ex Thoma posuit Camus. 
συκαλίδες ] Med. συκαλλίδες et deinceps συκαλλϊς , vt 
versio Tliomae. Alberti liabet ceocalides et malacorico; 
deinceps vero : chenchillides autem aues sunt in temporibus 
fructuum; postea: melany et coriokyn. 
ον πω δε τελέως μεταβεβληκότος ούδενός,έκατέρω ϊδιόν τι\ 
Camotiana habet: μεταβεβληκότι ούδ* εν βατέρο) εϊδει ον 
ει Ιδιον τι υπήρχε. E χ Med. Vat. Canis. Camus dedit: ουπω 
δέ τ. μεταβεβληκότα , οΰδ 3 εν βατέρω είδειοντα. ονδεν δ" α¬ 
τοπον. claudicante structura verborum et sensu. Albertus: 
nondum autem perfecte permutata neque in alterius pa ex - 
istentia. Is igitur Πάτερου εϊδει scriptum legit. Gaza: 
vtrunque conspectum est, nondum absolute mutatum: nec 
alterutrum adhuc proprium t>llum habens appellationis. Is 
igitur το γένος τούτο , ονπω δέ τελέως μεταβεβληκός , ουδέ 
βατέρω Ιδιον τι υπηρχεν. Equidem ex Codd. scriptura et 
vulgata coniuncta veriorem extudisse mihi videor. Plinius 
sect.. 44 . Alia ratio ficedulis: nam formam simul colorem¬ 
que mutant. Hoc nomen autumno, non habent postea, 
melancoryphi vocantur . 
ούδεν δ * ατοπον ] nullum autem inconueniens versio 
Tliomae. Sequens εκ χειμωνος inter hiemem vertit Thomas. 
γενομενού Canis. Vatie. Reg. Deinde Med. έβαυματωοβη 
habet. Postea maximas et plurimas vertens Thomas scri¬ 
ptum legisse videtur μεγίστας και πλείστας. Alexander 
Myndius Athenaei 2. p. 65 . ατερος των αιγιβαλων νφ ων 
μέν έλα ιός καλείται, υπό δε' τινων πιρίας * συκαλϊς δέ, όταν 
άκμάζη τά σύκα, δύο δ’είναι γένη αυτόν, συκαλίδα καί 
μελαγκόρυφον. Is adeo opinionem vulgarem deseruit. In 
eo loco vulgo αίγιβαλλων legebatur, Codices αίγιβηλων , 
supra scripto αιγιβαλων, praebent. Deinceps έλαιον iidem 
Codices habent et πιρία. Corrigunt πυριάς vel πυρροΰλας, 
Salmasius έλαιόν cum Philosophi έλέα comparabat, σνκα- 
λίδα vnico lambda scribi rectius monet ibidem Athenaeus. 
