25ο 
A D Ν Ο TAT IONES 
Thomas. δυο ούν Ambr. βράσση πτερωτόν coniecit Saima¬ 
sius, τραχυν dedit Stanley. 
Versu 6. καυτού Vatie. Medie, parui que et ipsius nedyi 
vnam quidem a nouis fructibus, vt rubicunda fiat spica, 
vertit Thomas. Legit igitur scriptum κ αυτόν νηδυϊ μίαν 
μεν από νέας οπώρας ϊνα ξαν&έ] στάχυς . Medie, νέας 
οπώρας ϊνα καταξανΰη στάχυς. Canis, οπώρας, των 
δ ο καλών στάχυς. Scaliger παιδός γε τ αυτόν — ανξανβη 
στάχυς. Edd. pr. habent παιδός τε αύτου. Sylburgius mo¬ 
nuit, alios 'ξανθοί maluisse. Saimasius ξαντή. Stanley αύαν- 
Sij dedit. Equidem μίαν praefero. 
Versu 8. στικτή νιν αυΰις. Ita Med. pro vulgato τίκτει: 
certe in eo est στικτήνι μ αυ£ις άμφινομηση πτερυξαι εΐ 
δέ μισεί. Scaliger τίκτει νιν αυτις κάμφινωμίσει πτέρυξ 
coniecit. Saimasius στικτή νιν αυ&ις άμφιέννυσι πτέρυξ. 
Jam olim C. Gesner, probante Sylburgio, vulgatum κάμφι- 
νομίση ita correxit. Versio Thomae: maculas quis puta¬ 
bit in giro alis imponere, τεκέί νιν αϋΰις κάμφιεννύσει πτε- 
ροϊς dedit Stanley. 
Versu 9. ει δε μισεί τόνδε απ’ άλλον, εις τόπον Medie. 
si autem oderit hunc permutans in locum versio Thomae. 
Legit igitur scriptum εΐ δέ μισεί τόνδε μεταβαλών vel αλ- 
λασσων εις τόπον. Sylburgius tentabat: άέί*δέ μισεί τόν¬ 
δε πάλλει ές τοπονς δρυμών έρημους ύπαγαγουσ άποι- 
κίσει. Acutissime Jos. Scaliger: αεί δέ μισεί τ ουδέ Παλ- 
λήνης τόπου δρυμούς έρημους καί πάγους άποικίσει. Sai¬ 
masius: άστη δέ μισεί, των δέ Παλλήνης τόπων δρυμους 
ερήμους καί πάγους άποικιεΐ. Equidem vnice Scaligeri 
coniecturam probo, ita tamen, vt έποικίσει vulgato αποι- 
κίσει praeferam. Denique vulgatum ύπάγουσ Med. Canis, 
et versio Thomae mutant in καί πάγους. Thomas enim 
vertit: asperas solitudines et glacies habitabit. Ex fabula 
Tereo versus sumtos esse censuit Jos. Scaliger. 
5 . λονσται] Vulgatum λοΰνται bis ex Med. Canis, cor¬ 
rexi. balneantes versio Thomae. Vulgatum habet Athenaeus 
