AD LIBRI X. CAP. I. 
265 
3 . νγιαίροντοςτου σώματος ] ύγ. γάρ τ. σ. scriptum reddidit 
Guilelmus. Eodem duce προς τό inserui, cum versio eius 
habeat ad aperiri. Sequens η πλεονάκις pro ον πλ. e con- 
iectura Scaligeri dederat Sylb. et reddidit Guilelmus. Pos t¬ 
ea Camot. habet ανάγκη τούτο συμβαίνει. 
Καί διά κωφότητα] Vulgo erat αυτάς % καί δ. κωφότη- 
τα · ονκ άνοίγονται δ’εν. quae duce Scaligeri versione re¬ 
ctius dispunxi et particulam δέ seclusi. 
τοιαντην — άλΧ ον τοιαυτη η τοσαύτη ] Prius dictum 
pro τοιαντην καί τοσαύτην esse monet Scaliger. 
4 . άνόμοια καί σεσημμένα ] Elorentina et Seal, 'όμοια, 
quod vertit Guilelmus, vnde η ante ola inserui, et τότε 
μεν ηδη pro τοντο μεν η δη dedi. 
επισημαίνειν — προέρχεται ] Haec omisit Guilelmus. 
Sequens η addidi. Pro τέκνωσιν Aldina νέωσιν. Versio 
Guilelmi habet ad phuth, suprascripto: concipiendi. Post¬ 
ea άνωμάλοις vulgatum cum Sylburgio correxi. Denique 
olov καθίσταται malim. In fine αντη pro αυτή scripsi 
cum Sylburgio. si non aliquid appetant vertit Guilelmus. 
5 . άλλα δει καί άκολουθεΐν αντάς\ Guilelmus, omisso 
αντάς, pro δει posuit operari (sic), cum deberet oportet. 
νοσονντος [ η ] έλάττω ] Seclusi duce Scaligero particu«r 
lam η, Altero loco ante κάμνει damnauit eandem idem et 
in η mutatam voluit. 
εξερενγεσθαι τό σώμα ] Haec praeteriit versio Guilelmi, 
άλλα sequens propter sensum addidi de meo. 
6 . όταν μεν τιλειον το σώμα auro'] Vulgatum αυτόν 
Sylburgius in αυτών mutatum volebat, πλείον Scaliger ple¬ 
nius interpretatur. 
μενόντων] Pro μενονσών debetur Sylburgio. Guilelmus 
omisit primum verbum φοιτζ, deinde σηπιδόνος , postea 
τηξειος. Pro καταμίξεως posuit defluentiae, et άλλα καί 
δριμυτέραν vertit. Verba καί άνεν μίν τήξεως — θερμα- 
σίας mire Scaliger vertit: neque tamen pus concretum, 
sed liquidum repraesentat ; quanquam npn sine caldre is 
