AD NO TAT i O NES 
270 
χ ύσπερμον. Sequens οϊονται vulgato 016 v τε e versione 
Tiiomae et Scaligeri substitui. 
αϊσ^ωνται* προϊέμεναι δέ, τνγχάνουσιν] νπολαμβά- 
νουσαι. ώς < 5 «] Ita vulgo scriptum locum emendatii. Gui¬ 
lelmus verba seclusa omisit, et postea συμπεσεΐν άμα. 
Idem vulgatum έπ άμφοΐν reddidit, quod correxit Sylburg. 
Μάλιστα δέ λανθάνει — πολλαπλάσιον ] Hic totus locus 
in primis Edd. etiam Scaligeriana, et in versione Guilelmi, 
repetitus legitur in fine totius Fragmenti. Verum recte 
vidit et monuit Scaliger, frustra repetitum esse: igitur 
omisit ibi Sylburgiana eamque secutae Editiones. 
δσαι οϊονται ] Guilelmus όταν οϊωνται scriptum reddi¬ 
dit. Deinceps δύνηται cum Isingr. scripsi pro δύναιντο . 
Sequens λειφβή habet etiam Scaligeriana; vitiosum Irjcpdrj 
est in Sylburgiana. 
7. γίνεται το πάβος] Foetum interpretatur Scaliger. i | 
ουχ άπαντος est in Leon, et Camotiana. 
ελαβέ τις τόπος ] E versione Guilelmi gemina τις addidi. 
Deinceps παρέλιπε Leon, et Camot. per compendium scri¬ 
ptum dederunt, ambigua scriptura, περιέλιπε dedit Sylb. 
περιελίπετο cum Scaligeriana vulgatae. 
'Έτι εί πολλά] Versio Guilelmi sed multa. Scaliger: Igi¬ 
tur si multiplex foetus. Idem Guilelmus οπερ cum Leon, 
et Cam. scriptum reddidit pro vulgato ώσπερ: quare sua¬ 
dente Sylburgio sequens vulgo γιγνόμενα correxi. 
ώστε άμα καί κατά μέρος αΑ] Vertit Scaliger: sed ita 
a toto decidi conuenit, si in singulis formis distribuatur, 
atque inde totum illud in multa partiatur. Neque enim et 
simul et particulatim potest. Argumentum, de cuius vi 
dubitabat Scaliger, idem paulo dilucidius ita explicauit 
Aristoteles de Gener. 1. cap. 18/Έτι από μιας συνουσίας 
των ζώων ενια γεννά πολλά * τά δέ φυτά καί παντάπασι. 
Αηλον γάρ οτι από μιας κυησεως (ita Codex Accoramboni 
pro κινήσεως ) τον επέτειον πάντα φέρει καρπόν. Καί τοι 
πώς δυνατόν, εί από παντός άπεκρίνετο τό σπέρμα ; μίαν 
