ADNOTATIONES 
,274 
νφιξάνουσιν αυταϊ] Yersio Guilelmi supponunt se ipsis. 
Pro ταυτα TiaSij scripsi ταυτα, et articulum 'ia ante ονμ-' 
βαίνοντα inserui. Post επιδυμίαν deerat verbum, quod 
addidi. 
προΐεται εις αν την] Vulgatum πίπτει νπ αυτήν Guilel- 
mus vertit cadit super ipsam. Nostrum versione reddidit 
Scaliger proliciunt intra sese. * 
και άφεϊσα όταν και τω αρρενι άνύρ ] Hanc vulgarem 
scripturam manifeste vitiosam Scaliger ita vertit: jHoc au¬ 
tem satis indicat, desiderio maris proiecisse tunc, tan - 
quam si maris initum passa esset. Tum stellula praefixa 
addit: Nam sedatur ea affectio , si ineatur. Voluit igitur 
scribi a cp είναι τότε, ώς όταν τω αρρενι συνη· Παύεται δέ 
ταχύ, όταν συνΐρ Sero tandem animaduerti, idem in 
mentem Scaligero venisse, quod milii, antequam versio- 
nem Scaligeri comparassem. Nam Maussacus, qui verba 
graeca versioni addidit, colon omisit, ad quod verba re¬ 
feruntur, quae stella praefixa notauit. Neque baec res 
Sylburgium aduertit, cuius opera nimis perfunctoria fuit 
etiam in hoc libello emendando. Inductus igitur in verae 
scripturae vestigium loca antea male separata coniunxi, et 
verba in breuius contraxi. 
Ποιεί δέ τούτο] Haec a Scaligero in ordinem suum red¬ 
acta legebantur vulgo inserta Capite VI. post verba άσδε- 
νεστέρας ποιεί · παύεται δέ ταχύ , όταν συνη. Ceterum 
vulgatum τρέφουσαν — λαβούσαν correxit Sylburg. 
αδουσών ακριδών] Tales fuisse feminis graecis passim in 
deliciis, testantur epigrammata Anthologiae Graecae in¬ 
serta. 
αυτόματοι έγκυοι] Versio^' Guilelmi augmentatae seri· 
ptum αύξη&εϊσαι reddidit. 
2 . παν το drfkv — ενός γένους] Breuius Guilelmus ver¬ 
tit si quod et in vno genere. Igitur scriptum legit &ϊ τι καί 
i<p‘ ένός γένους — τοιοντο γιγνόμενον. 
τό ζωον το νπηνέμιον τούτον ] Haec omisit verba versio 
