276 
AD NOTATI 0 NES 
tou δέ τισι τούτο το πάΰος κνούσαις. Τίκτουσι γάρ. Vnde 
vulgatam scripturam διατεινει * άίς γίνεται emendare co¬ 
natus sum. Sentio tamen, post Ένίαις deesse adhuc parti¬ 
culam aliquam, veluti μέντοι vel όμως. 
σνγγενομένης —· δοξάσης] Hanc vulgarem scripturam 
emendaiti ex Aristotele, vbi locus integrior sic legitur: 
ro' μεν πρώτον ό,τε όγκος ηνξάνετο της γαστρός. — ουτω 
διετέλει. Versio Thomae συγγενομένη et δο'ξάσασα reddidit. 
κινδννευσάσης αυτής έτεκε] Ita vulgabatur; emendaui 
ex Aristotele, vbi vox ευμεγέθη deest, et pro ενίαις peius 
est ετι. Pro εως ante Sylburgium erat ώς. 
2. Τΐότερον ονν] Ita Guilelmi Codex pro Si vulgato. Ce¬ 
terum Aristoteles ait, se causas rei inuestigasse in Proble¬ 
matibus iis, quae liodie non extant. Vnde suspicio mihi 
nata est, e libro perdito scriptorem huius libelli traduxisse, 
, quae de causis molae subiunxit, eadem plane forma scri¬ 
pta, quam videmus in Aristotelicis Problematibus vsur- 
patam per quaestionis modum. 
φυλάξαι προς αυτήν] Guilelmus in se ipsa. Deinceps 
vulgabatur έστί το άπ άμοροιν — ένδέξαιτο. Camot. ενδέ¬ 
κατο habet. Sylburgius maluit y — ενδέχηται. Guilelmus 
vertit: ponatur ab ambobus — contingit. Igitur τίΰηται 
άπ άμφοϊν — ενδέχεται scriptum legit. 
έμψυχον ληφΰέν] Participium omisit Guilelmus. Equi¬ 
dem malim διά το το ληφβέν εμψ. είναι. 
κινούμενης της υστέρας, προάγει ] Secutus Scaligeri 
versionein vulgatum γινόμενης — προσάγει correxi. Ver¬ 
bum hoc cum copula sequente omisit Guilelmus, vt post¬ 
ea verbum οίχι&η. 
το εϊργον, αλλά κατά σώμα] Ita vulgabatur. In Leon, 
et Isingr. est οϊγον. Mutaui κατά in καϊ το Scaligeri ver- 
sionem secutus. Guilelmus vertit: non enim prohibens est, 
sed secundum corpus emissum factum cum replebatur. 
όσα Si ζωοφορεί, ον τούτο πάσχουσιν άλΧ η διά τό με - 
ταβάλλειν — δει γάρ ό βαρύνει την υστέραν ονδέν οϊόν τε 
