2/8 ADNOT. AD LlBRI X. GAP. VIL 
1. c. τά δέ £ύραζε εξιόντα γίνεται σκληρά ούτως y ώστε μό· 
λις διακόπτεσδαι καί σιδηρω. 
Τά μέν ούν έφι^ά] Guilelmi versio ουν praebuit: Scaliger 
γάρ addidit, vnde manauit in Edd. vulgatas. 
μεμολυμμένα] Vulgatum άπολελυμένα ita corrigi voluit 
Sylb. qui recte comparauit loca Aristotelica e libris Me- 
teor.: et in gemello de mola est δπερ εν τοις εψομένοις 
τά μολυνόμενα, vbi Guilelmus vertit molynsin passa. 
4 . Jiori ]. Vulgare ‘6, τι correxi e versione Guil. vbi est 
quare. Pro λέγουσιν vertit patiuntur et pro σχέσιν fusio¬ 
nem; igitur χυσιν scriptum legit. 
'Άλλοτε μίν γάρ] De meo γάρ addidi. Scaliger vertens: 
Sed interdum confluunt in ventrem humores: scribi voluit 
άλΧ ενίοτε. Verum sequens άλλοτε δέ vetat id fieri. De¬ 
inceps τοιαυτα rnutaui in τοιαΰτη. Referuntur liaec ad 
feminam, non ad lmmores abundantes, vti docet έξις. 
οδύνην παρέχει] Vulgatum όδυνηράν ita conexi cum 
Sylb. Versio Guilelmi dolorem p ari ur itionis ώδινα reddidit. 
5 . συρρέον εκ της ααρκός] Deest υγρόν vel περίττωμα . 
Sequens μύλη omisit Guilelmus. 
γνώναι , άν μύλη y, -διγγάνονσι εν ty υστέρα] Vulgatum 
γνώναι, άν μύλη έϊιγγάνουσα y της υστέρας, Scaliger mu- 
tauit in γνώναι, άν μύλη η, βιγγάνουσαν της υστέρας, 
referens 1 9 ιγγάνουσαν ad obstetricem. Sylburgius contra 
malebat: άν μύλη τυγχάνουσα η της υστέρας. Equidem 
Scaligerum sequor, mutatione leui facta. 
olov ότε παιδίον εχει μνλην] Ita vulgabatur; sed stru¬ 
ctura verborum flagitabat οία. Sequens μυλην recte omisit 
Guilelmus. η μυλην vertit Scaliger. Contra vbi erat στόμα 
τοιαΰτη , recte τοιοϋτον scribi iusst Sylburg. Postea ma¬ 
lim εάν δέ τις άλλοϊος y ογκος, έσται . 
