CYRAE POSTERIORES 
280 
quaedam, pero vtramque nacta naturam sunt , et gregati - 
lem et solitariam . Camus mutata interpunctione scripsit: 
επαμφοτερίζει καί των — μοναδικών. Τά μεν πολι,ηκά. 
At ita non solum ineptiae ineptiis permutantur in priore 
membro, sed posterius etiam seu nouum male adnectitur 
priori. Versio ambigua est: ou indijferemment dans Tun 
et dans ΐ a utre etat. Annotare mutationem omisit. Equidem 
vitium manifestum esse existimo: quomodo enim μονωτικά 
aut possunt esse πολιτικά, aut σποραδικά ? Recte autem 
Gallus illa interpretatur iis pipent en societ e, liaec vero 011 
sans union. Igitur verba καί των μονωτικών temere e su¬ 
periore loco repetita censeo a librario, et delenda. Omi¬ 
si in versio ne. 
Ibidem : olov ονς καλουσι δρομάδας , θύννοι. Gazae 
versio et Cami cursores a thynnis distinxit, contra Scali- 
geri eosdem fecit. Pertinet nomen commune cursorum 
ad tres nominatas species. 
Ad I, 1, ι 5 . τά δέ θυμικά και (ριλητικά καί θωπεν- 
τικά Cum Gaza animosum verti, Scaliger iracundum 
maluit, Gallus le chien est braue. θυμώδη supra Scali¬ 
ger animosum interpretatus est. Locus est Politicorum 
6, 3 . vbi custodes vrbis vult esse θυμοειδείς, cum Plato 
άγριους esse voluerit, vt ait Stagirita, qui addit: 6 θυμός 
έστιν ό ποιων το φιλητικόν. Vides igitur, iracundum 
Scaligeri minus quam Gazae animosum conuenire. Po¬ 
tuisset etiam acrem dicere. 
Adi, 2, 2. ξηράς περιττώσεως. Eandem scripturam, 
non vulgatam τροφής, versio Scaligeri reddidit, sine anno¬ 
tatione. Eadem sect» 3. verba postrema sic inuertit: 
Hae igitur partes compluribus animalibus sunt communes : 
at illas, quae sunt necessariae, etiam omnibus inesse 
contigit . Sed ita vis infertur verbis graecis. 
Ad I, 4 , 1. τον αυλόν διά νώτου — Τά δ * ακάλυπτα 
βραγχία. Omisi locum Plinii 9? 7 ? branchiae non sunt 
balaenis nec delphinis: haec duo genera fistulis spirant , 
