AD LIBRI I, 5 . 6. 
283 
eronem. Verum hoc esset graece άπω'ξυσμένον. Scalis 
ger igitur rectius quorum planities non est iehuis. Et ta¬ 
men Gallus vertit: dont le corps , quoique large et piat, 
ne s'allonge pas uers la qneue ·. Scilicet raiae et similes 
lato corpore pisces cartilaginei et spinosi ipsa sua latitu¬ 
dine versus extrema attenuata vtuntur pro pinnis ad na¬ 
tandum ; rana marina contra crassiori Corpori pinnas ad¬ 
ditas habet. Loquor nempe cum Philosopho , qui pinna¬ 
rum structuram et naturam in raiarum latitudine expansa 
non agnouit. 
Ad I, 5 , 6. Μέγιστα δε γίνεται ταντα τά γένη αυτών 
εν τοΐς άλεεινοτάτοις , καί — νδασιν. Gaza vertit: quae 
quidem genera grandiora locis tepidis redduntur , et mari 
potius aut dulcibus aquis , quam terra . Omisit igitur 
τούτων. Similiter Scaliger: Hae enim maxima capiunt 
incrementa in locis apricis: atque in mari potius, quam 
in terra , itemque aquis dulcibus. Is praeterea animad¬ 
vertit vitiosam breuitatem vulgaris scripturae. Cum enim 
verba μέγιστα — ταντα τά γένη τούτων (nempe των 
άναίμων) ad mollusca referantur, existit e sequentibus 
μάλλον η έν τη γη absurda sententia. In terra enim nul¬ 
la mollusca vel nascuntur vel viuunt. Igitur Scaliger ad 
verba καί εν τη βαλάττη — νδασιν subintelligi vult τά 
άναιμα. Quo remedio si vtimur, verba praescripta μέ¬ 
γιστα δέ — άλεεινοτάτοις parenthesi includenda et sepa¬ 
randa sunt, ita vt cum verbis antecedentibus οιον των 
μαλακίων ενιά reliqua continuentur sic: καί iv τη $. μ· 
( μείζονα γίνεται τά άναιμα) η έν τη γη — νδασιν. At¬ 
que hanc rationem in versione sum secutus. 
Adi, 6,2. οσα μέν ούν ζωοτόκα , οΰ πάντα τρίχας 
εχει — φολίδας έχει. Ad prius membrum merito adhae¬ 
sit Scaliger: nondum tamen , inquit, mihi genus illud 
compertum est inter quadrupedes, quod et animal pariat et 
careat pilo. Accedit, quod supra cap. 4 , i. ζωοτόκα 
μεν ούν , οιον άνθρωπος καί'ίππος καί φώκη καί τά άλλα, 
» 
