AD LIBRI I, 6. 
a 85 
iumenta sola iubam illam in ceruice habere; leones et 
canes multos etiam in pectore: at non sola habere pilos 
in cauda; nam et bouem et vulpem et sciurum multo ma¬ 
gis habere. Non esse igitur potest grammatici interpreta¬ 
tio , sed necessario hanc Philosophus posuit notam, quae 
genus λοφονρων aliunde appellatorum distinguit. Sed ta¬ 
men leve aliquod vitium haesit in vulgata scriptura; con- 
iunctioenim καί transponenda est ita: έπεί έστιν εν τι γέ¬ 
νος επί τόίς εχονσι χαίτην καί λοφουροις καλονμενοις . 
Etiam in mutilata Cami scriptura copula καί plane otiosa 
et siiperuacua est. Cefcerum Plinii exemplo Gaza et 
Scaliger λόφουρα iumenta sunt interpretati. Postquam 
haec scripseram, redii ad eandem cogitationem, et cum re~ 
perissem libri 2, 2, 10. bonasum in exemplo memora¬ 
tum animalium a δίχηλα άμα καί χαίτην εχοντα, Scali- 
geri sententiam confirmari ita existimaui. Sed alium scru¬ 
pulum iniecit 2, 2, 3 . vbi leo refertur ad ea όσα χαίτην 
έχει , cum ea definitione: τά δέ δασντερα τον αυχένα ομοί¬ 
ως πάντη. Contra quae in superna colli parte tantum 
δασύτερα sunt, οιονόσα λοφιάν έχει, ώσπερ ίππος καί όρενς 
καί — βόνασσος, dicuntur λοφιάν habere ; atque is ipse bo¬ 
nasus, qui paulo post χαίτην dicitur habere, in exemplo po¬ 
nitur eorum, quae λοφιάν habent. Itaque in bonaso et in 
equo et mulo bis sibi ipse contradixit Aristoteles, aut fal¬ 
sam posuit distinctionem χαίτης et λοφιάς. Sane eam fir¬ 
mare videtur vsus Homericus in sue, cuius λοφιάν is me¬ 
mor auit ; sed equi iubam et poetae et scriptores prosaici 
χαίτην pariter, non λοφιάν nominant. 
Ad I, 6, 4 . Poenitet me nunc et pudet, frustra Sca- 
ligerum admonuisse de noui capitis initio hinc capiendo, 
quod ipsa Philosophi verba satis praemonstrabant. Ita¬ 
que in versione rectum consilium secutus fui. 
Ibidem: γεύματοςχάριν, περί όσων et reliqua. Sca¬ 
liger veterem scripturam et distinctionem secutus ita ver¬ 
tit : Haec igitur hactenus tanquam pro modulo quodam, 
