AD LIBRI 1,8. 
291 
μείονκαϊ προς οξύτητα υψεως κράτ ιστόν ? Fuerit igitur 
fortasse scriptum : Τούτων δέ οί μέν έντός μάλιστα όξυωπέ- 
στατοι επί παντός ζώου * οί δ* έκτος άμβλυωπέστατοι και 
κακοηθέστατοι * οι δέ μέσοι ήθους βέλτιστου σημέίον. 
De re noster de Generat, anim. 5, l.ita docet: τον δέ πόρ¬ 
ρωθεν όρζν και την από των πόρρωθεν ορατών άφικνει- 
σθαι κίνησιν η θέσις αίτια των οφθαλμών · τα μέν γάρ 
εξόφθαλμα ούκ εύωπά πόρρωθεν , τά §’ εντός εχοντα τα 
όμματα εν κοίλω κείμενα όρατικά των πόρρωθεν, διά τό 
την κίνησιν μη σκεδάννυσθαι εις αχανές, άλΧ ενθυπορεϊν. 
Xenophon in equo probat oculos prominentes de re eque¬ 
stri i ? 9 . καί μην τό έ’ξόφθαλμον είναι έγρηγορός μάλλον 
φαίνεται τού κοιλοφθάλμου, καΐέπί πλέίον δ' άν ό τοιον » 
τος όρωη. vbi postremum επί πλέίον 6ρξ:ν non est πορρώ- 
τερον seu longius prospicere , sed quoquouersus videre. 
Idem de Venatione 5, 26 . de lepore: βλέπει δ'ούκ οξύ δια 
πολλά. Τά τε γάρ όμματα εχει έξω, καί τά βλέφαρα έλ- 
λείποντα καί ούκ εχοντα προβολην ταΐς αύγαΐς * η οψις ούν 
διά ταύτα αμαυρά έσκεδασμένη. Eiusdem denique Con- 
viuii 5, 5. in facetissimo de pulcritudine certamine cum 
Critobulo Socrates ipse εξόφθαλμος ita de virtute oculorum 
suorum praedicat: Οντω μέν τοίνυν ηδη οί έμοί οφθαλ¬ 
μοί καλλίονες άν των σών εϊησαν — ότι οί μέν σοί τό 
κατ’ ευθύ μόνον όρώσιν ? οί δ * έμοί καί τό έκ πλαγίου , 
διά τό επιπόλαιοι είναι. Respondet Critobulus : Λέγεις σΰ 
καρκίνον ενοφθάλμότατον είναι των ζώων — έπεί καί 
προς ίσχύν τούς οφθαλμούς .άριστα πεφυκότας έχει. Sci¬ 
licet cancri oculos non, solum prominentes et pediculo in¬ 
sidentes mobili habent , sed etiam durio corio munitos®, 
Oculi vero prominentes dum etiam a latere posita vident 
vigilantlores esse videntur; hinc in equo Xenophon τό 
έξόφθαλμον laudat vt έγρηγορός. 
ibidem: ίπποι — Ιτερόγλανκοι ενιοι · Annotatioiij 
haec addo: Africanus Julius Cestorum p. 292 . de equis. 
οί δέ έτερόμματοι καταφρονονντες καί πολέμου καί φά- 
Τ 2 
