CVRAE POSTERIORES 
296 
άλμάται spiritu cura leni scriptum; in quo secutus' vestii 
gium Codicis scribe άμάται , decerpit. 
Ad I, n, 4 . o' ονυ'ξ έπ άκρο) * μονοκαμπτοι δέ πάντες 
οι κάτω δάκτυλοι. Pudet me nunc obsequii, quod Camo 
praestiti, mutata hac vulgata scriptura, quae etsi erro¬ 
rem continet, reprehensum etiam a Scaligero, mutatio 
tamen ineptiorem multo facit Aristotelem, qui pedum di¬ 
gitos simpliciter flexiles dixerit, quasi superiores vel ma¬ 
nuum digiti non sint flexiles. Plinius hanc doctrinam 
non repetiit, nec ipse Philosophus de Partibus 4 , 10. vbi 
est: πολυσχιδείς ol πόδες των άνΰράπων , ον μακροδάκτυ- 
λοι δ * είσίν. 
Ad I, ι 3 , g. άλΧ Ιοικυΐα οίονεί εντερον εύρος εχον. 
Iterum me pudet obsequii eiusdem. Video enim nunc, 
duas scripturas in vnam confusas a librariis fuisse. Ve¬ 
riorem liber Canisii habet: άλΧ οίονεί εντερον — εχον. 
Altera fuit: άλλ εοικύϊα εντέρω — έχοντι. Rem accura¬ 
tius interpretatur Rufus in Fragmentis nuper editis p. i 5 · 
πεφυκε γάρ η κοιλία κατά φύσιν τω άνΰρώπω το στόμα 
κατεστραμμένον εχονσα εν τω δε'ξιω προς την ράχιν, εύρν~ 
τερον η τοϊς άλλοις ζοίοις * έντεν&εν δε στενώτερον γίνε¬ 
ται , εΐτα νποδύνει τό μ&σάραιον καί εφεξής μέχρι της 
^ρχής τον κοίλου. et ρ. ι η. καί η κάτω κοιλία άρχομένη 
μέν κατά φύσιν εύρυκοίλιός έστι 9 τελευτωσα δέ στενωτέρα 
γίνεται , καί μάλιστα εν τοΐς άριστεροΐς 9 κα$ ο μέρος 
τω σπληνί προσείληπται. ’Ένχϊεν δέ άρχεται αύτη, προς- 
πέφνκεν αντί] τό καλονμενον τυφλόν εντερον * κείται δέ 
εν τη λαγόνι τη δεξιά , κα$ ό μέν άρχεται αυτό εύρυκοί* 
λιον , αεί δέ καί μάλλον στενούμενον, τυφλόν εξ άκρου, ρ. 
20 . έντεύΰεν γάρ άρξάμενον τό κώλον παραφέρεται προς 
τά αριστερά υπέρ τον όμφαλον * εν δέ τοΐς αριστερούς κα- 
τακάμψαν υποδύεται τοΐς λεπτοις έντέροις. 
Ad I, ι 4 , 2. Κατά μέν την μεγίστην — μεσεντέριόν 
εστι. Io. H^nr. Schulzio in Historia Medicinae p. 36 1. 
hoc dicere voluisse videtur, venam portae iecinore traie- 
