AD LIBRI II, 2. 
297 
cto ad cordis ventriculum dextrum cauae trunco deuehen- 
dum tradere sanguinem. 
Ibidem sect. 3 . Περί δέ της φλεβός — κατ αύτάς κοι¬ 
νή περί άμφοτερων έρούμεν ύστερον. De vitio admonu 1 
in priore annotatione. Quod si compares geminum locum 
capitis huius sect. 9. περί ών έν τοίς κοινή λεγομένοις διο - 
ρισΰησεται ^ πώς εχουσι, et alterum ibidem paulo postea: 
Αεκτεον δε καί περί υστέρων κοινή πασών έν τοίς έπομέ~ 
νοις, facile subnascetur tibi suspicio, scriptum olim fuisse 
καί κα$ έαυτάςκαί κοινι] περί άμφοτε'ρων έρούμεν ύστερον . 
Ad Libri II. c. 2. sect. 5 . διά την ύπόστασιν της κοι¬ 
λίας · καί αστράγαλον δέ δμοιον βοΐ, αίσχίω δέ καί μι¬ 
κρόν, ώς κ. μ. Ita enim scribere volebam, sed inter 
commentandum vulgarem scripturam mutare sum oblitus. 
Ad priorem loci partem monuit Scaliger, Gazam άπόστα- 
σιν in libro suo repertum vertisse videri. Quod tamen 
vocabulum rei minus aptum quam ύπόσταλσις, quanquam 
aliunde nondum annotatum. Quod attinet alteram loci 
partem , αίσχίω δέ καί μικρόν malui , quam quod Guilel- 
mus vertit αισχρόν δέ, quoniam ita facilius apparet origo 
erroris librarii. Hiavero, quae praeterea Guilelmus ad¬ 
dita in libro suo reddidit μέν ίδιον υπό παντί τω σκελει, 
nisi fortasse in voce skeleo vitiose scripta aliud vocabu¬ 
lum lateat, plane ab hoc loco aliena sunt. Suspicari pos¬ 
sis, ea temere repetita fuisse a librario e loco superiore 
huius sectionis, vbi est: καί γόνυ δ’ έχει έν ίκάστώ σκελει 
έν: eo quidem magis, quod Scoti versio apud Vincentium 
in ptroque pede habet, quod fortasse translatum est e vitiosa 
scriptura έν έκάστω σκελει . Denique in pedum camelino¬ 
rum descriptione versio Scaligeri aberrauit etiam a vero, 
quae praeterea verba έπ άκρο) non reddidit. Grauissimus 
error in numero digitorum est. Nam is vertit: A posterior e 
parte ad secundam psque digitorum flexionem bipartitur pes: 
at anterior leuiter quadripartita est ad primos psque nodos 
eorundem. Τό έμπροσθεν et οπισΰεν significant pedes 
