AD LIBRI II, 3 — 5 . 
2 99 
cata. Antennas ait in coxae os se induere, atque imam 
partem huic similem in tibiae os demitti. Scilicet Scali- 
gero etiam laus emendatae scripturae κωα είχΐα pro κωλα& 
et ισχία debetur. Sed is quatuor tantum latera numeris 
signata fuisse statuit, et quidem externum, κωα vocatum, 
senione, contrarium, χΐα , vnione. Senionem proprie 
quaternionem dicendum fuisse, sed senionis nomen (et ve¬ 
neris) a ludo cuborum translatum fuisse ad talos. Cetera 
nec persequi nec disputare hic vacat. 
Ad II, 3 , 7. λοφοΰρα · τούτων — μειζαν γίνεται ύστε¬ 
ρον το — Ισχίου. Loci emendationem veram secutus est 
etiam Scaliger, falsam apposuit vel librarius vel typotheta 
in eius annotatione. Idem Scaliger contra hanc opinio¬ 
nem ita disputat: Verum nobis, qui multos aluimus at¬ 
que domuimus equos , facile fuit haec refellere. Crescit 
enim crus etiam ab suffragine ad vngulam . Argumentum 
de scalptu ridiculum. Nam si crus non crescit, et cetera in 
equis bellatoribus ad miram vsque crescunt magnitudinem, 
quomodo iam adulti atque perfecti scalpent ? At scalpunt 
quidem. 
Ad II, 4 . ώσπερ το των νων γένος. 'Ο δέ ίππος 6 πο - 
τάμιος. Ad annotationem priorem addo haec. Gaza ver¬ 
tit: aliis mediocre , vt generi suum , equo fluuiali, quem 
gignit Aegyptus . luba equi et cetera. Scaliger simili¬ 
ter: vt generi suillo et Aegyptio equo fluuiali , qui iuham 
habet. Vterque igitur mentione rictus mediocris copula¬ 
vit historiam equi fluuialis cum antecedentibus. In graeco 
autem nulla talis est copula; etsi velis scribere δ τε ίππος 
ό ποτάμιος ο εν Αιγύπτια· tamen in sequentibus deest ite¬ 
rum coniunctio, velut Οντας χαίτην μεν εχει. Vitiosum 
igitur locum censeo; nec affirmare ausim, hippopotami 
rictum esse mediocrem. 
Ad II, 5 , 3 . πΐην επί το μήκος το της χειρός επί τά 
έσχατα τεϊνον κα&άπερ ΰέναρ. Cum e versione Thomae 
το ante μήκος insererem, non animaduerti vitium in vi- 
