AD LIBRI II, 7. 3 oi 
gVLOi των Ιχ&ύων, καί οϋτοι τρόπον τινά γλίσχρον εχουσι, 
καί σχεδόν παραπλησίως τοΐς ποταμίοις κροκοδείλοις. Ου 
φαίνονται δ’ ol πλεΐστοι αυτών εχειν διά τινα αιτίαν εύλο¬ 
γον. Ακανθώδης τε γάρ εστιν 6 τόπος του στόματος πάσι 
τοΐς τοιούτοις. — δύστε εάν μη τις τό στόμα επικλινή, μη 
φαίνεσΰαι άφεστηκός τούτο τό μόριον * ακανθώδης δ εστϊρ 
ουτος ο τόπος · σύγκειται γάρ εκ της σνμιρανσεως των 
βράγχιων , ών η φύσις ακανθώδης έστί. — Τόν δ ου¬ 
ρανόν σ αρκώ δ?) πολλοί καί των ιχθύων εχουσι καί των 
ποταμίων ένιοι σφοδρά, σαρκώδη και μαλακόν , οίον οΐ 
καλούμενοι κυπρίνοι * ώστε δοκεΐν τοΐς σκοπού σιν ακρι¬ 
βώς γλώτταν εχειν ταύτη. (Guilelmi Codex ταντην.) Ol 
$ ίχΰύες διά την είρημένην αιτίαν εχουσι μεν , ού σαφή 
δ * εχουσι την διάρϋρωσιν της γλώττης. Έπεϊ δέ της τρο¬ 
φής χάριν εν τοίς χυμοϊς εστιν η αίσδησις, τό δέ γλωττοει - 
δές έχει μόριον ού πάντη 6 μοίο}ς (ταύτην adclo), αλλά 
(εν addo) τώ άκρω (τού μήκους addit Codex Guilelmi) 
μάλιστα , διά τούτο τοΐς ίχΰύσι τούτ άφώρισται μόνον . 
Postrema in editis libris vitiosa correxi. Cum liis com¬ 
parari debuerat nostri locus infra 4 , 7, 4 . vbi paene eadem 
verba leguntur. Est praeterea tertius locus de Partibus 
4 , 11. de lingua crocodili et piscium, vbi haec sunt: 
οί γάρ ιχθύες, ol μέν ού δοκούσιν εχειν, άν μη σφόδρα 
άνακλίνη τις · ol δ'άδιάρΰρωτον έχουσιν* E comparatione 
horum locorum duorum apparet, lacunam ita fere verbis 
ipsis Aristotelis interpolari potuisse: ώστε μη εγκλίναντι 
τό χείλος μη φαίνεσΰαι άφεστηκός τούτο τό μόριον. At¬ 
que hanc sententiam nunc versioni latinae insertam velim. 
Ceterum άνακλίναντι equidem formae εγκλίναντι et έμι~ 
κλίναντι praeferrem. 
Ad II, 7, 5 . διαλάμπον δι αυτού οΐον κρίκος. Vulga¬ 
batur antea διά τούτων. Gaza vertit: quidam lucens— nui ία 
pelle interceptus. Scaliger fulgidum quiddam vertit, sed 
verba διά τούτων omisit. Recte Camus: on appergoit 
autour de V oeil, a travers les membranes, quelque chose. 
