3ο5 
AD LIBRI Π, 8. 
tur usque ad digitos pedis, et hanc partem multi appel¬ 
lant crus seu tibiam; nos tamen opinamur magis , quod 
sit de pede. Scilicet os, quod cruris nomine significat 
Aristoteles, metatarsum cum Gallo Vicqdazyr appellan¬ 
dum censeo, vt dixi in annotatione ad eum locum p. 2j 
seqq. 
Scaliger Gazam reprehendit, quod ίσχίον clunem, 
μηρόν coxam verterat. Nam, inquit, το ίαχίον non sunt 
clunes , quoniam neque culum attingit, pt sint quasi cu- 
lunes; et in auibus clunes vropygium esse docuimus si¬ 
mul cum postremo ventre , quem Croupion vocant Galli. 
Neque μηρός femur est , sed coxa. Femur enim summa, 
coxae pars est, qua fertur ac fert. De vropygio idem p. 
2,12. ita: κέρκος cauda est vera , quae extra reliquum cor¬ 
pus exit, vt equo et aliis: ονραϊον est cauda corpori con¬ 
tinuata, qualis piscibus: ονροπνγιον est caudilla, cuius - 
modi in auibus videtur postrema corporis parte , venabuli 
figura. Plinius neque vropygii neque clunium facit men¬ 
tionem. Nos vtrumque idem esse in auibus contendimus. 
Sunt enim , quemadmodum alibi diximus, culunes. — Ne¬ 
mo dubitat , ονροπνγιον esse vocem compositam ex cauda 
et natibus: quare clunes partes culum circumstantes 
sunto: clunem autem in singulari eam intelligo. Est 
etiam ορροπνγιον scriptum. Quoniam ορρος sedis pars, 
vt alibi dictum est. In libro περί πορείας appellat locu¬ 
stae marinae caudam ορροπνγιον. Equidem vocabulum 
clunes abdicaui tanquam inusitatum et falsum de cauda 
auium, et mallem Scaligerum caudillam potius vsurpasse. 
Graecum repetii semel, ceterum caudam appellaui. Clu¬ 
nes male deriuauit Scaliger e fonte latino; est graecum κλό- 
νις, quod os lumbare significat, vt apparet e loco Anti¬ 
machi apud Pollucem 2 , 178. κλόνιός τε τϊοραίης σφονδν- 
λίων ε'ξ. 
Ibidem 2. τα δ£ πλωτά στεγανόποδά έστι, διηριερω¬ 
μένους δ' εχει και χωριστούς δακτύλους. Gasa planipe - 
Adnot. II. Υ 
