AD LIBRI II, 12. 
3oj, 
Guilelmus contra: sonos autem habentes. Quid verbi 
scriptum legerit vterque, incertum est. Vulgare certe 
non reddiderunt, idque manifeste vitiosum est. 
Ibidem sect. 5 . (quae verbis Γένη δ' εν να των ορνίθων 
in margine adscribi debuit) τά μέν αυτών των πτερών επα- 
νεστηκότα (λόφον). Gaza vertit : pennarum eminentia qua¬ 
dam extrudam . Scaliger: surrectis pennis constantem . 
Recte; sed graeca vitiosa aut mutila sunt. Aut enim εξ 
ante αυτών excidit, aut, quod malim, επανεστηκότων 
scribendum est. 
Ad II, 12, 2. άνήρτηται δ* αύτης το άκρον > y συνάπτει 
τά βράγχια άλληλοις. Versionem Gazae prius apposui. 
Scaliger ita vertit: atque his appensum est eius summum t 
qua parte laeuae dextraeque branchiae committuntur. 
Multi quoque alii ex corde meatus in unamquamque bran- 
chiam protenduntur maiores minoresque pro corporum por¬ 
tione. Caeterum in magnis piscibus valde crassus tubus 
est. Camus: le sommet de leur coenr est attache au point 
oii les ouies viennent de droite et de gauche se reunir, et 
il y a d^ailleurs d^autres conduits — et qui sont plus ou 
moins forts a proportion de la lame. Le canal qui va du 
sommet du coeur aux lames les plus grandes est blanc et 
fort epais. Grauis error est Cami in postremis, vbi grae¬ 
ca τοϊς μείζοσι — τόϊς ελάττοσι — τοϊς μεγάλοις αυτών 
ad branchias, non ad pisces retulit. Gaza postremum 
membrum τοϊς μεγάλοις αυτών omisit. Scaliger ambigue 
dixit atque his appensum est, vbi his referre possis ad 
praecedentia pectus et caput. Idem temere addidit: multi 
quoque alii ex corde meatus, et in annotatione posuit haec : 
Nota et illud: cum meatus vilius nullam fecerit mentionem , 
dicit tamen είσϊ δέ καί άλλοι πόροι, τό άλλοι nanque otio¬ 
sum est. Non nominauit quidem , significauit tamen Phi¬ 
losophus meatum ex apice cordis ad superiora tendentem 
verbis: άνήρτηται δ’ αυτής τό άκρον, y συνάπτει τά βράγ¬ 
χια: et statim sequitur: d δ ‘ επ άκρας της καρδίας —~ 
V 2 
