AD LIBRI II, 12. 
3 i 3 
videtur a librariis. Nam vbi est de ruminantibus anima¬ 
libus τέτταρας έχει τους τοιοντους πόρους, Gaza sinus 
rectius quam Scaliger meatus vertit. In libro 3 . de Parti¬ 
bus c. i 4 . eadem de re docens liabet: διό τα τοιαΰτα των 
ζώων π λείους έχει τόπους καί μόρια. Igitur τόπους etiam 
liic malim. 
Ibidem sect. 6. αυτή δ'εστί — και διειλημμενη. Gaza 
vertit postremum interceptum, Scaliger rugosa superficie , 
in annotatione diducta, id est, inaequali et rugosa super¬ 
ficie, non plana atque distenta. Proprie est loculis dis-> 
septus, igitur sinuosus. Scaligerum sequitur Camus. 
Ibidem sect. 8. εντερον εχει συμφύσεις εχον. Gaza 
vertit sinuosum, Scaliger tot cognatos liabet sinus. Camus 
cum Gaza a des sinus tels. Neuter vocabuli vim exhau¬ 
sit. Locus est de Partibus 4 , 12. de vmbilico auium: εις 
γάρ το εντερον η συμφυσις γίνεται, vbi Gaza : intestini 
coalitu umbilicus consistit. Est igitur naturalis quaedam 
coalitio et coniunctio intestini, quae iit pluribus locis, ita 
vt quatuor ventriculorum speciem prae se ferat. Male Sca¬ 
liger easdem putat esse συμφύσεις, quas antea άποφνάδ as 
dixerat Philosophus. Sed, inquit, άποφυάς originem 
tantum declarat, at συμφυσις etiam situm, quoniam non 
solum appensi sunt sinus, sed etiam iuncti. Videtur igi¬ 
tur connatos sinus scripsisse, non cognatos. 
Ibidem sect. 12. άπλουν καί άναδίπλωσιν εχει, ο ανα¬ 
λύεται εις εν- Aut scribendum εχον, aut επαναβίπλωμα 
esse, admonet sequens ο pronomen. 
Ibidem sect. 17. διέχει δ ό πρόλοβος του προ της γα- 
στρός στομάχου συχνόν — ’Έχονσι δέ καί λεπτόν τό εντε¬ 
ρον — καί άπλουν άναλυόμενον. In hoc loco haesi , et 
nescio quid vitiosi inesse videtur. Vt a verbis postremis 
incipiam, minus ea mihi integra videntur, praecipue si 
compares cum loco simili sect. i 3 . de piscibus: και τό του 
εντερον δέ μέγεθος άπλουν καί άναδίπλωσιν έχει, ό ανα¬ 
λύεται εις εν. Intestinum simplex atque implicatum quo- 
