AD LIBRI III, 7 . 9 . 
3 2 5 
didem διεϊχον πολύ άπ άλλήλοιν, et cum genitiuo διέχει τής 
ήπειρον, et τής θαλασσής. De loco nostri 2, 12, 17. su¬ 
pra fuit dictum. Xenophon paulum diuerso vsu Hellenic. 
2, i ; 2i. διεΐχε 6 Ελλήσποντος ταυ τη σταδίους ως πεντε- 
καίδεκα, i. e. patet in latitudinem, vt interpretatur Plutar- 
chus Lysandri c. 11. Similiter Anabas. 3 , 2, 20. et 22. 
όταν διασχή τά κέρατα, et οπότε διάσχοιεν αί πλενραϊ, 
pro diduci, distare. Idem 1, 4 o, 4 . δοέσχον άλλήλων — 
ώς τριάκοντα στάδια. Diuersam ab hac gemina ratione 
locus noster liabet, cui nec penetrandi transeuncUque no¬ 
tio , nec altera distandi vel in latitudinem patendi sim¬ 
pliciter conuenire videtur propter diuersam structuram 
από — προς , quae potius significationem -pertinendi per - 
tingendique postulare videntur. Verum si Philosophus 
loquitur de animalibus minus perfectis et exanguibus,, 
quae nec sanguinem nec venas, sed harum loco ϊνας habent, 
quomodo hae possunt dici pertingere a neruis ad venas ? 
vel spatium inter neruos et venas situm implere atque oc¬ 
cupare ? Equidem nihil extrico. Inierim in versione se¬ 
cutus sum significationem postremo loco positam, quippe 
quam constructio verborum postulare mihi videbatur. 
Ad III, 7, 4 . από δε τής ράχεως, ή αντί περόνης εστί, 
καί αί κλείδες. Omisi annotare scripturam vulgarem” 
ράχεως, ήτε περόνη έστί καί αί κλείδες. Scaliger περόνην 
furculam interpretabatur. 
Ad III, 9? 3 . εν Φρυγία — βόες. Oppianus Cyneget. 
2, 9 0 · Έν Φρυγία χροιήν μίν άριπρεπέες τελέ'&ουσι, ξαν¬ 
θοί τε φλογεροί τε, βαΰέίαι Α αυχένι σάρκες , σφαιρωτός 
δ*εφύπερβε μετήορος vipi κόρνμβος. Κείνη δ' εν κεράεσσο 
φνσις κείνοισι τέτυκται * ου γάρ τοι κρατερήσιν υπέρ κεφα - 
λήσι πέπηγε, κλίνοναι δέ κέρατα καί άγκλίνουσ εκάτερχϊε. 
Testimonia recentiorum scriptorum non contemnenda 
collegit doctissimus Io.Beclcmann in libro: Litteratur der 
altesten Reisebeschreibungen T. I. p. 566 seqq. 
