326 
CYRAE POSTERIORES 
Ad III, 10, i. Pilorum diuersitatem e coelo natam in 
ouibus diligenter persequitur lo. Beckmann ibidem p. 569 
seqq. 
Ad 111,90, 4 . διά το μεταξύ άσαρκότητος είναι προς 
τό όστούν. Erubui, cum in interpretando ad hunc locum 
peruenissem pessima Codicis Rhenani scriptura a me de- 
pratiatum, quae nihil plane significat. Vulgatam bea το 
μεταξύ άσαρκότατον restitue, sed repetito articulo rd, qui 
ad sensum necessarius est, διά το τό μεταξύ άσαρκο τα- 
τον είναι. 
Ad III, 10, 6. ΕίσΙ δε των τριχών αί μεν συγγενείς, 
— γιγνόμεναι · εν άνΰρωπω μόνω των ζωων συγγενείς 
μ&ν otc. Haec praua distinctio vnde in editionem nostram, 
venerit, iam non exputo. I11 Laemariana, quam ante 
oculos semper habui, dum textum describebam, fere 
similiter editum legitur γιγνόμεναι. εν άνχλρώπω μονω 
των ζώων , συγγενείς etc. Veram distinctionem secutus 
locum recte vertit Gaza, Scaliger et Camus. Hic vero 
recte etiam distinxit orationem graecam ita: γιγνόμεναι εν 
άν< 8 ρώπω μόνω των ζώων. Συγγενείς μενοίο. 
Ad III, 10, 10. αυξάνονται δε καί αί χηλαΐ ώσπερ 
καί οί όνυχβς. Recte ad haec Scaliger annotauit: Aut 
temere repetit de vngulis , aut vult ostendere 3 quale sit 
vagularum incrementum: sed duo incommodant. Nam 
et rostra interposuit, et comparat vnguibus , de quorum 
incremento nondum quicquam. Fortasse inuersa sunt 
verba: αυξάνονται δε καί οί όνυχες, ώσπερ καί αί χηλαί. 
Ad III, 10, ιι. κατά μεν τάς ?]λικίας —· πλην γερα¬ 
νός. Aliter auctor libelli de Coloribus falso Aristoteli 
adseriptus, quem potius Theophrasto vindicandum esse 
monuit iam olim Portius, sub finem tradit: Καρόλου 
δε είπεΐν καί περί των άλλων τε τριχωμάτων και πτερωμά¬ 
των , άπαντα λαμβάνει τάς μεταβολάς , οϊς μ£ν της τρο¬ 
φής εν αντοίς υπολειπονσης , οΐς δέ τουναντίον πλεονα- 
ζούσης· διόπερ άλλα κατ άλλους χρόνους της ηλικίας καί 
