AD LIBRI III, i 3 . 329 
Ibidem: η μίν γάρ πιμελη γίνεται, μετάξι) δέρματος 
καί σαρκός , στ έαρ δ' ον γίνεται άλλ* η έπίτέλει των σαρκών. 
Gaza vertit : adeps enim inter carnem culemque solet con¬ 
sistere , sebum in fine carnis semper est. Scaliger: inter 
cutem carnejnque gignitur , seuum non ibi, sed ad extrema 
carnis . Ita etiam Gallus Camus. Sed facile fallit haec 
versio lectorem, qui cutis et carnis interstitium aliquod 
adipe repletum intelligere debet. Verum ipse Philoso¬ 
phus postea posuit liaec: παντα τα ζώα τα μένκατά σάρ¬ 
κα έστίπίονα, τά δέ άφωρισμένως. quae Scaliger vertit: 
omnia animalia pingue suum aut in carne habent, aut 
separatum. Gaza: aut intra carnem aut seorsum pingue¬ 
scunt. Atque iterum noster paulo antea: αυτά δέ τά σε- 
λάχη εστίν άπιμελώτατα και κατά σάρκα , καί κατά κοι - 
λίαν κεχωρισμένη πιμελη. quem locum Scaliger emendan¬ 
dum censuit ita, vt πιμελώτατα scriberet; itaque vertit: 
Carnem autem haec pinguissimam habent, et ventrem seor¬ 
sum disposito adipe ♦ Sed hanc doctrinam natura rerum 
falsam conuincit; simul igitur Scaligeri coniecturam dam¬ 
nat. Quae vero hic άφωρισμένη κατά κοιλίαν , et paulo 
post κατά γαστέρα, πιμελη dicitur, haec communiter 
omento inest, quod in ipsa definitione nominauerat Ari¬ 
stoteles. Id a medio ventre exortum ipsum atque inte¬ 
stina operit. Sed redeo ad rem , de qua disputabam. Si 
vere duobus in locis adeps vel pinguedo dicitur inesse 
κατά σάρκα , male contra versioues ponunt primo in loco 
eam esse inter cutem et carnem. Errorem vt canerem, 
posui intra carnem et extra carnem. Facere hoc iubebat 
ipsum illud επί τέλει των σαρκών oppositum membro 
priori μεταξύ σαρκός. 
Ibidem sect. 2. το των ιχθύων στ έαρ πιμελώδες. Non¬ 
dum potui causam comminisci, cur Philosophus piscium 
generi στέαρ quam πιμελην assignare maluerit: nam su¬ 
pra τά μη άμφωδοντα στέαρ έχει dixerat; in loco de Par¬ 
tibus addidit άλλα κερατώδη. Ad neutrum tamen genus 
