AD LIBRI IV, i. 
3 ii 
τευέΗδες πλάτντερόν \τι omisit versio GuilelmiJ τούτο έχουσι 
κα l ού στενόν, ώσπερ ai σηπίσ.ι καί οί πολύποδες · καί τοντ 
από μέσου ηργμένον καί ού κύκλω διά παντός. — Ελάχι¬ 
στο ν δε τούτο καί ήκιστα έπίδηλόν τούς πολύποσίν έστι, 
διά το μικρόν έχειν τό κύτος, καί διορ$ούσ 3 αι τοίς ποσϊν 
ίκανώς. Ybi vereor, ne mendam insit. Saltem verba πλα¬ 
τυτέραν τι τούτο έχουσι καί ού στενόν pertinent non ad πτε* 
ρύγιον , sed-ad κύτος, vt hic noster locus docet. Ceterum 
hodie etiamnum species loliginum plures longitudine pin¬ 
nularum et forma gladii dignoscere licet. 
Ibidem sect. ίο. έστι δ*αυτού ή σαρξ σχιστέ}, ονκ εις 
εύόύ μέντοι , αλλά κύκλου Noster de Partibus 2, 8. τά 
μεν μαλάκια σχεδόν όλα σαρκώδη καί μαλακά' προς δέ 
το μη εύφίλαρτον είναι τό σώμα αύτών — μεταξύ σαρκος 
καί νεύρου την φύσιν έχει · μαλακόν μεν γάρ ώσπερ σαρξ 
έστιν, έχει δέ τάσιν ώσπερ νεύρον, την δέ σχισιν έχει της 
σαρκος ού κατ εύέλυωρίαν, αλλά καπά κύκλους διαιρέτην. 
Ita enim cum Codice Accoramboni habet versio Guilelmi? 
vbi editum legitur φύσιν, quod tamen praeferendum Adde¬ 
tur, nisi διαιρετής scribas. Firmat hanc sententiam Ari¬ 
stotelis testimonium Listeri Exercit. Anatom. III. p. XXV. 
Ceterum male Plinius ii. s. 87. Aquatilium mollibus ossa 
nulla, sed corpus circulis carnis vinctum , vt sepiae atque 
loligini. 
Ibidem: παχυτερον δ* έστί τού στομάχου τό εντερον. 
Quod coniectura Scaliger erat assecutus, πλατύτερον , et 
Gaza reddidit laxius, in Codice Vaticano repertum pro- 
hauit etiam Saluianus ; et natura rerum comprobat. 
Ibidem s. 11. έπί ταντη τον <&ολυν' τούτον δέ πλείστον 
αύτών καί μέγιστόν η σηπία 'έχει. De Partibus 4 , 5 . de 
atramento: έχει τον καλού μεν ον ^ολόν εν χιτώνι ύμενώδει 
προσπεφνκότα , την έξοδον εχοντι καί τό πέρας, ήπερ 
άφίησι τό περίττω/αα της κοιίάας τό εντερον κατά τον κα¬ 
λόν μ εν ον αυλόν . — εχει μέν ούν πάντα τά μαλάκια τούτο 
το μοριον ίδιαν, μάλιστα δ’η σηπία καί πλείστον.— at 
