342 
CVRAE POSTERIORES 
t.dv ovv τεν&ίδες καί οι πολύποδες 'εχουσιν άνωθεν τον 1 9ο- 
λόν επί τή μυτιδι μάλλον, ή δε σηπία προς τη κοιλία κά¬ 
τω' πλείω γάρ εχει διά τό χρήσΰαι μάλλον. Τούτο δ αύ- 
τΐ) συμβαίνει διά το πρόσγειον μεν είναι τον βίον αυτής, 
μη έχειν δε άλλην βοήθειαν, ώσπερ 6 πολνπους · ο γάρ 
πολύπους εχει τάς πλεκτάνας χρησίμους καϊ την χρώματος 
μεταβολήν, quem locum integriorem feci e versione Guil- 
elnii,quam vulgo scriptus legitur. Inde igitur apparet, verba 
έπι ταυτη< non satis recte Scaiigerum vertisse atque in ea, 
Camum oii est contenue l encre. Gaza praeteriit. Deinde 
verba καί μέγιστον vereor ne a librario aut aliqua aliena 
manu accesserint, quae nisi de vesica atramenti bene dici 
non possunt. Omisit Gaza et damnauit Scaliger. 
Ibidem sect. 12 . ’Έχουσι δε καί τριχώδη άττα εν τω 
σώματι. Capillamenta vertit Gaza. Infra 5, 18 . διαφέρει 
δε ό άρρην τευέλός τής ζήλειας· εχει γάρ ή ζήλεια, εάν 
τις διαστείλας θεώρηση την κόμην, εϊσω ερυχλρά δυο, οΐον 
μαστούς. Branchias intelligi , iam olim monuit Rondeletius. 
Infra 4, c. 4. de conchis: καί τά τριχώδη πάσιν υπάρχει 
κύκλω τουτοις , οιον τοϊς κτεσί. vbi pariter branchias recte 
interpretatur Lister Exercit. Ili. p. 7 . In altero loco tamen 
temere Camus coniecturam Scaligeri κοιλίαν exemplo 
Maussaci recepit, quam scripturam Gaza reddidisse videtur. 
Ibidem : εάν τις αυτών παλαιωχ-ή. Scaliger ambigebat^ 
an verbum possit referri ad viuentis aetatem: quare valde 
metuebat, ne de mortuo salito ac seruato ad cibum dicatur. 
Sed impedit additum pronomen τις , quod abesset, si de 
solito loqui vellet. 
Ibidem sect. ι3. ομοιον μαστω — ερυθρά άττα σω¬ 
μάτια πρόσεστι. Eadem corpuscula rubra memorat locus 
supra ad τριχώδη allatus. Tertius est infra H. 4, 4. de te¬ 
staceis: κάτω δέ [τής κοιλίας) εχει δύο λευκά στιφρά, 
όμοια μαστοις , οΐα εγγίνεται καί εν τάίς σηπίαις , πλήν 
στιφρά ταύτα μάλλον. Ex obseruatione recentiorum haec 
loca nondum explicare mihi licebat. Plerique enim omnes 
