ϊ 
AD LIBRI IV, 2. 34 ; 
quitur, vt credamus ore recipi mare ; quod tamen verba 
graeca ferre non videntur. Vt dubitatio haec expediatur, 
comparanda sunt reliqua loca, vbi de branchiis et respira¬ 
tione μαλακόστρακων traditur. Igitur supra erat de astaci 
pedibus: επάνω δε των μεγάίων άλλοι, δύο δασείς μικρόν 
υποκάτω τού στόματος' και μικρόν υποκαίω τούτων τά 
βραγχιοειδη τά περί το στόμα , δασέα καϊ πολλά. Ύαύτα 
δ’ άεΐ διατελεΐ κινών. Alter est locus de Partibus 4 , 8. τά 
δ εν τοΐς ύπτιοις μόρια καί περί την κεφαλήν, τά μεν εις 
το δέξασΰαι τό ύδωρ καί άορεϊναι εχουσι βραγχιοειδη * 
πλακωδέστερα δε τά κάτο) ai ΰήλειαι των άρρένων καρά- 
βων εχουσι · καί τά εν τω έπιπτυγματι δασύτερα αί 3 ηλειαι 
των άρρένων, διά τό έκτίκτειν τά ώά προς αυτά, άλλα 
μη άποΰεν, ώσπερ οι ιχθύες καί τάλλα τά τίκτοντα. vbi 
Gaza vertit: partes supinas et capitis. Sed Guilelmus 
παρά scriptum legit et vertit; praeterea habet brancheolas 
habentes piatas. Deinde επί τοΐς έπιπτύγμασι scriptum 
vertit. Denique pro vulgato έκτείνειν f quod Guilelmus ex¬ 
tendi vertit, cum Gaza έκτίκτειν scribendum censui; quam 
emendationem firmat Philosophus in hoc nostro capite. In 
libro de Respiratione cap. 12. est: οι τε κάραβοι καί oi 
καρκίνοι παρά τά δασέα άφιάσι τό ύδωρ διά των έπιπτυ - 
γμάτων. Sed locus est classicus infra 4 , 5 . vbi de den¬ 
tibus oris praefatus pergit : καί επί τούτων έπικαλυμματά 
ia τι δύο, ών μεταξύ εστιν οϊάπερ ό κάραβος εχει προς τοΐς 
όδούσι. δέχεται μεν ούν τό ύδωρ παρά τό στόμα, άπω- 
£ών τοΐς επικαλύμμασιν , άερίησι δέ κατά τούς άνω πό¬ 
ρους τον στόματος, επιλαμβάνων τοΐς επικαλύμμασιν 3 η 
είσηλΰεν. Ουτοι δ' εισίν ενάύς ύπό τούς οφθαλμούς' καί 
όταν δέξηται το ύδωρ , επιλαμβανει τό στόμα τοΐς επικά - 
λύμμασιν άμφοτέροις 9 έπεί'θέ ούτως άποπυτιζει την ΰά- 
λατταν- vbi ante Camum erat περί τό στόμα -—πόρους τού 
σώματος , quam scripturam ille e Codicum auctoritate et 
' r ersionum trium correxit. Praeterea άποπτύει Mediceus 
habet pro άποπυτιζει > sensu tamen fere eodem. Priora 
