AD LIBRI IV, a. 
35i 
Ibidem: καί τό στόμα σαρκωδέστερον αντί γλώττης. 
Iterum hic me in errorem induxit auctoritas Medice! libri 
et Guilelmi. Antiqua scriptura erat vera, nisi quod σαρ¬ 
κώδη mutandum erat in singularem numerum hoc modo« 
καί έν τω στόματι σαρκώδες αντί γλώττης. Ita supra 4, i, 
jo. de molluscis: έν δέ τω στόματι έστι μικρόν σαρκώδες * 
γλώτταν δ' ουκ έχει αυτών ου δεν, άλλα τοότφ χρήται αν**, 
τϊ γλώττης. Infra huius Cap. ιι. σαρκίον γλωττοειδές. Cap. 5, 
5 . de echinis est: εν μέσω δε τούτων (όδόντων)'σώμα σαρ¬ 
κώδες αντί γλώττης. vbi Vatie, liber στόμα ineptum habet. 
Ibidem: έκτος δέ καί ούτοι , y τά ώά έκτίκτονσιν. 
Verbum, vnde haec pendent, supra positum est, τελευτεί 
igitur ovtoi mutandum erat in τούτοις. Nam εχονσι com¬ 
mode non potest intelligi. Vide dicenda ad 4,3, 3. Statim 
deinde initio sectionis 11 . distinctio mutanda erat et scri¬ 
bendum : ’Έτι τά ΰηλεα — χώραν εχονσι * καί την καλον- 
μένην δέ et reliqua. 
Ibidem sect. ι3. μέχρι εις τά σαρκώδη . Praefero scri¬ 
pturam Medicei et Guilelmi τό σαρκώδες , propter sect. 3. 
πάντα τούτα τό μέν στερεόν καί οστρακώδες έκτος έχει — ? 
το' δέ σαρκώδες εντός. et sic Capite sequente 4. vbique το 
σαρκώδες aut την σάρκα vsurpat Philosophus, vbi sect. 2, 
eadem erat varietas. 
Ibidem: τη δέ αφή γλίσχραν. Gaza vertit tactu 
lenta . Scaliger: quae tamen attrectata dilabatur: in anno¬ 
tatione fluida posuit. Merito Camus ducem deseruit suum. 
Paulo antea miror, cur, testiculorum situs vbi definitur, 
addita reperiantur verba ή δ ‘ άρχή — ποδών, quibus non 
initium, sed potius exitus ductuum seminalium signari 
mihi videbatur. 
Ad IV, 3, i. πάντα γάρ σπλάγχνα έχει τά έσωΰεν · 
των δ'άναίμων ουδέν. Gaza vertit ordine inuerso: genus 
quod sanguine caret, pluribus vacat. Iam enim viscera, 
quae cuique sanguineo insunt omnia, nullum exangue 
quod habeat, nouimus. Scaliger : si quidem omnia viscera 
