/ 
AD LIBRI IV, 4. 35? 
qui toucJie au rocher . Quod an verum sit, ignoro. Com¬ 
plectitur in omnibus ventriculum cum intestinis, magni¬ 
tudine maxime omnium insigne. 
Sequitur de branchiis: Καί τά τριχώδη πάσιν υπάρχει 
κύκλω τούτοις, οίον καί τοΐς κτεσί. Gaza vertit: Capilla¬ 
mentis etiam illis haec omnia circumdantur, omissis po¬ 
stremis verbis. Camus des especes de harhes disposees cir~ 
culairement vertit. Vnus hic est locus de branchiis testa¬ 
ceorum , de quibus vna cum ouario deinceps dicam. 
De ouario igitur est: Kal το λεγόμενον ώόν τοΐς εχον- 
Giv, όταν εχο)σιν, εν τω επί πάτερα κύκλω της περιφέρειας 
εστίν, ώσπερ καί το λευκόν τοΐς κόχλοις' καί γάρ έκείνοις 
τούτο όμοιον υπάρχει. — Ύό δέ καλονμενον ωόν ούκ 
εχει πόρον εν ούδενί, άλΧ αυτής της σαρκός έπανοιδεΐ. 
’Έστι δ' ονκ επί ταντό τω έντερο), άλλα τό μέν ώόν εν τοΐς 
δεξιοΐς , τό δ 1 εντερον εν τοΐς άριστεροΐς. Cochlearum το 
λευκόν supra sect. ίο. et 11 . descripserat; hic aperte cum 
ouario biualuium comparat. De Partibus 5, 5. est: τό 
δ' ωόν καλονμενον εν τοΐς δεξιοίς, εν δέ τοϊς επί ΰάτ,ερα 
η έξοδος του περιττώματος τοΐς διβύροις. Καλείται δ’ώον 
ονκ όρβώς υπό των καλονντων’ τούτο γάρ έατιν οίον τοΐς 
έναίμοις, όταν εύβηνώσιν, η πιότης' διό καί γίνεται κατά 
τούτους τούς καιρούς τον ενιαυτού, όταν εύι9ηνώσιν, εν 
τε τω εαρι καί τω μετοπώρο). — Γίνεται δέ τούτο επί Πα¬ 
τέρα μόνον εν τοΐς όστρέοις, τό καλονμενον ώόν. — ουδέ 
γάρ τοΐς άλλοις > άλΧ επί πάτερα τού κύκλον μόνον. —■ έπ 
άμφότερα άν τού κύκλου είχον τό ώόν * τούτο δ ’ ονκ ην 
ούδ * επί των άλλων όστρέων * επί πάτερα γάρ της περιφέ¬ 
ρειας εχουσι τά οστρεα , καί οί κτένες τό τοιούτον μόριον , 
Postremus est locus libro tertio de Generatione extremo; 
τά δέ λεγάμενα ώά ονδέν συμβάλλεται προς γένεσιν, αλλ’ 
εστιν εύτροφίας σημεΐον, οίον εν τοΐς έναίμοις η πιοτης* 
διό καί προς ττψ έδωδην γίνεται εύχυμα κατά τους και¬ 
ρούς τούτους. Σημεΐον δ’, ότι τά τοιαύτα αεί εχουσιν, οίον 
αΐ πίνναι καί oi κηρνκες καί αί πορφύραι, πλην μέν 
