562 
CYRAE POSTERIORES 
καλούμενα λιμνόστρεα των όστρακηρών * οϊον περί 'Ρόδον 
παραβαλόντος ναυτικόν στόλου καί έμβληΰέντων κερά - 
μίων είς την κάλανταν , χρόνου γενομενου καί βορβόρου 
περί αυτά συναλισΰέντος, οστρεα εύρίσκοντο εν αυτοϊς. 
(Vulgatur ένρίσκονται. Guilelmi versio inuenta sunt ha¬ 
bet , Gazae reperiebantur.) Οτι δ * ούδέν άφίησι τά τοιαυ- 
τα απ' αυτών γεννητικόν , τεκμήριον · έπεϊ γάρ Χϊοί τινες 
εκ ΤΙύρρας της εν Λεσβω των όστ ρεών διεκόμισαν ζωντα 
καί εις τόπους της βαλάττης τινάς ευρωτιώδεις και ομό¬ 
ρους άφίεσαν , (Gaza vertit in loca quaedam reciproci 
aestus et luto similia: igitur ευριπώδεις και βορβορωδεις 
scriptum legisse videtur: Guilelmus fluxibilia et lutosa: 
igitur ροώδεις et βορβορωδεις legisse videtur.) πλείω μεν 
τω χρόνο) ουδέν έγένετο, το dk με'γεΰος εις αυξησιν. άπέ- 
δωκε (έπεδωκε ?) πολύ. Quo e loco Plinius paucula haec 
duxisse videtur: quae pero siliceo tegmine operiuntur , vt 
ostrea β putrescente limo, aut spuma circa nauigia’diutius 
stantia, defixosque palos et lignum maxime , libri 9 
sect. 74 . 
Memorabile est discrimen, quod statuit Aristoteles 
inter ipsa testacea κηριάξοντα. Nam mitulos (μνας) ce¬ 
parum more παραβλαστάνειν ait: περιφυονται γάρ ελάτ* 
τους αίει περί την αρχήν . Contra murices et purpuras 
partirn ex μελικήρα illa, partim sponte nasci affirmat. Dif¬ 
ficile est definire, quod mitulorum genus qua ratione 7rci- 
ραβλαστάνειν , simul tamen κηριάζειν posuerit Philoso¬ 
phus. Apparet παραβλαστάνειν hic alium modum na¬ 
scendi significare, quam vbi de purpurarum sobole: a 
εχουσαι άλίσκονται ai πορφυράι επ' αυτών . Suspicor 
tamen, Philosophum, cum obseruasset mytilum lacustrem 
(anatinum Linnaei) viuam sobolem inter pallii branchias 
excludere, obseruationem transtulisse ad marinos, qui 
fauificant, adeoque verum falso admiscuisse. 
Sequitur de sede Horis seu coloris purpurei sect. 4» 
Το δ' άνϋοςϊχουσιν άν άμεσον τής μήκωνος και τον τραχή - 
