AD LIBRI IV, 4. 
365 
in membranae tenuis sinu angusto continetur. Is scilicet 
scribi voluit εχοντι. Sed tum quid opus erat addito iv 
αύτω , si ad praecedens νμένι referri debebat ? Imo ipse 
πόρος, quem cum ouo vel ouario carabi comparat, sinum 
angustum intra se habet; igitur iv αύτω scriptum fuit. 
Male Camus : ii est renferme } comme je Vai dit, dans une 
membranei minee , dans laquelle ii est loge a Γ etroit. 
Ibid. sect. ι 3 . ί στ i γάρ πόρος, y πορεύεται ε'ξω· η γάρ 
μηκών —· το δέ\καλούμενον) ωόν ούκ εχει πόρον εν ονδενί. 
Ita haec scribenda et distinguenda fuisse, nunc demum 
agnosco, pessimam Codicum scripturam antea amplexus, 
quam et sensus, et sequentis membri verba, ro' δέ ωόν ούκ 
εχει πόρον, damnant. Veram scripturam in versione red¬ 
didi. Video etiam in Codice Lipsiensi versionis Guilelnii 
esse: est autem qua -progreditur extus » 
Ibid. sect. 17. Λαμβάνεται δέ — ων εστιν η πρόσφυ- 
σις. Scripturam librorum omnium haud dubie vitiosam 
vertit Gaza: Tale profecto genus vel intra conchas, qua¬ 
rum adhaesio similis ceteris est, reperitur . Scaliger: 
Simile huic prehenditur etiam in conchis illis, quae cete¬ 
rarum more testis suis annexae sunt, quiddam quod squil¬ 
larum appellant , quasi squillieulam dicas. Ad quae ita 
annotauit: Tertium genus hospitum , quod nos saepe vidi¬ 
mus in conchis striatis, squillae minutae simillimum . 
Nota locutionem perturbatam: iv ταϊς κόγχαις τοιούτον, 
ων εστιν η πρ. παρ. καί εν τοϊς άλλοις. Interposuit τοι- 
οντον inter κόγχαις et suum relatiuum , et mutauit casus 
ων : et postea εν τοϊς άλλοις. Camus ita: On prend aussi 
quelquefois un animal semblable dans des conques, oii 
son adherence est a peu pres ia me me que celle des prece - 
dens: on\le nomme le petit boiteux. Qui solus verum 
loci sensum reddidisse mihi jvidetur; igitur scribi voluit 
κόγχαις τοιούτον, ον εστιν η πρόσφνσις παραπλήσια 
καί τοϊς άλλοις, deleta/ inutili praepositione εν ante τοϊς 
άλλοις. Quem Gaza reddidit sensum, possit is quidem inesse 
