CYRAE POSTERIORES 
37* 
Sed mira est sensus diuersitas in his verbis, si comparen¬ 
tur cum liis capitis 02. διαλλάττουσι δε κατοϊ τόπους τοϊς 
εϊδεσιν, ώςπελωρίδες καί χημαι, ποικιλία καί σχημάτισμά- 
ο.Ι μεν γάρ et sequentia, quae omnia ad glycymarides re¬ 
feruntur , comparatas cum peloridibus et chamis: contra 
Cap. 18. liaec omnia ad pelorides et chamas refert. Ita¬ 
que vt liaec contradictio tollatur, scribendum erit in Ca¬ 
pite 18. γίγνονται δέ καί γένη διάφορα, ώς π&λωρίδων τε 
καίχημών' ποίκιλαν γάρ καί στρογγνλαι, ώς ai εν Αι- 
καιαρχία. Ita enim non solum vterque locus secum con¬ 
sentit, sed prior etiam interpretatur posterioris verba ob¬ 
scura atque intricata: ποικιλία καί σχημάτισμά} · ai μεν 
γαρ — αρισται · αί δέ — έπιμηκεις καί τραχειαι. Nam 
vocabulum αρισται niliil habet, quod ad ποικιλίαν aut 
σχηματισμόν referri possit; et tamen liuic αρισται dein¬ 
ceps opponuntur έπιμηκεις καί τραχειαι. Apparet igitur, 
vitium aliquod inesse aut vocabulo αρισται , aut alibi la¬ 
tere. Totus autem locus in Capite 18. multo explanatior 
est, si excipias verba γένη πελωρίδων τε καί χημών διά- 
φορά , quae quomodo corrigi debeant, iam dixi. Itaque 
hinc lucramur notitiam duplicis generis glycymaridum: 
alterum varium et rotundum, quale Dicaearchiae et in Lu- 
crino lacu et in portu Alexandriae reperiebatur, dulce ad 
gustum; alterum oblongum, asperum, album, gustui in¬ 
gratum. 
Maior nunc suboritur quaestio de natura glycymari¬ 
dum. Nam cum initio Capitis 3 i. sit: των δε χημών τάς 
τραχείας γλυκυμαρίδας ενιοι καλουσι, οι δέ κόγχας, nunc 
tamen glycymarides tanquam diuersae a chemis tractan¬ 
tur et describuntur; earumque genus aliquod asperum di¬ 
citur. Atque hoc quidem nemini mirum accidere debet, 
genus aliquod chamarum vel simile chamis, asperum, pe¬ 
culiari nomine glycymaridum appellatum fuisse; verum 
id mirari debemus, iisdem paene omnibus verbis asperi¬ 
tates chamarum asperarum describi et glycymaridum. Et 
