3 7 6 CVRAE POSTERIORES 
τ αι , και τον μεν ύπεστόρεσαν χιτώνα , τον δ 5 ώράωσαν, 
καί πλέουσι τώ μέν ίστίω χήμαι, τώ δέ σκαφει χρώμεναι · 
— εάν 8 ' αίσάωνται νεώς έπίπλονν — εαντάς νφ’ ένϊ κρό¬ 
το [) των οστράκων πτυξασαι κατωλισάον. Quae postrema 
de membranis vsum veli praebentibus, nisi fabulosa et 
vana sunt, longe diuersum conchyliorum genus arguunt. 
Sed redeo ad μελαινίδας seu chamas nigras ; de quibus 
Athenaeus 3. pag. 86 . (33 7 . Schw ) Παρά Σωφρονι 8’ oi 
κόγχοι μελαινίδες λέγονται- Μελαινίδες γαρ τοι νησοΰντι 
εμϊν εκ του μικρού λιμένος . vbi ai κόγχαι — νισσουνται 
scribendum censeo. Proprie dictas κόγχας distinguit So- 
phron in fragmento altero p. 87 . (34 1 . Schw.) quod liabet 
etiam Etymol. M. in voce κέλενμα. In loco Epicharmi 
difficili et vitioso 3. pag. 85. (335. Schw.) ά μέλαινά τε κόγ- 
χος , άπερ κογχοΰήρα πάσιν ές τρισωνια · -δάτεραι δέ 
ταϊ κόγχοι τε , ταί τε άμαάίτιδες καί κακοδόκιμοί τε κργο- 
νοι, τάς άνδροφυκτΐδας παντες άνθρωποι καλέοντι , άμ- 
μες δέ λεύκάς τοϊ τάεοί. priora verba de concha nigra non 
tentauit Casaubonus Codicum κογχοάηραν simpliciter an¬ 
notans; frustra vero nuperus Editor, pinnotheram nescio 
quem cogitans. Mihi non adeo dubium est, Epicharmum de 
concha nigra, vtpote viliore, scripsisse άπερ κογχοάήραις 
πάσιν έστϊν ώνια. Postremum sanauit Valekenarius fa¬ 
cillima opera. Veneta editio reliquos ita exhibuit scriptos : 
άάτεραι δέ τ ai κόγχοι ai άμαάίτιδές τε κακοδόκιμοί τε 
κηυγόνοι, τάς άνδροφυκτΐδας. vnde Casaubonus malebat: 
κάδόκιμοί τε κήγονοι , i. e. coitum impedientes, vnde άν- 
δροφνκτΐδας appellari putabat. Breuiter sententiam di¬ 
cam, de corruptis verbis nunc non sollicitus: conchae al¬ 
bae in arenosis nasci dicuntur, Veneri contrariae; sed epu¬ 
larum et deorum adeo delicias simul dici eas suspicor. 
Contra Xenocrates capite 18 . glycymarides Phari oblongas, 
asperas, albas dicit simul σκληράς και δριμείας ; quae duo 
postrema vocabula ad gustum referenda esse videntur. 
Redeo nunc ad Plinium 32. s. 53. vbi est: chamae peiori~ 
