AD LIBRI IV, 4. 
3 77 
des generis varietate distantes et rotunditate : chamae gly- 
cymerides, quae sunt maiores quam pelorides. Videtur 
reddidisse graeca Xenocratis cap. 18. γίνονται Si γένη πε- 
λωρίδων τε καί χημών διάφορα · ποικίλοα γάρ καί στρογ¬ 
γυλοί. Sed errorem non canit; nec recte verba μειονε- 
κτουσι δέ των πελωρίδων, vel, vt est in cap. 3 ι. ηττονς δέ 
πελωρίδων , conuertit. Quare Plinii locus nullum plane 
vsnm in tota liac disputatione habet criticum. 
Vinarium concharum instituit Columella 8, 16, 7. 
vbi est: Limosa regio — idonea est conchyliis 9 muricibus 
et ostreis, purpurarumque , tum concharum , pectunculis, 
balanis vel spondylis . Strabo in ora maritima Arabiae me¬ 
morat viuaria concharum 16. p. 1118. ’ενιοι δέ τάς χόγχας 
έχονσας την σάρκα σιτεΰονσι , καταβολλοντες εις χοράδρια 
καί συστάδας βαλάττης, εϊτ ίχΰυδια πορορριπτοϋντες 
τροφήν χρώνται εν τϊ] των ιχθύων σπάνει. 
Colligamus nunc summam dictorum. Aristoteles cha- 
marum nomen habet tanquam generi cum, quo continentur 
chamae laeues, ab aliis γαλάδες vel γάλακες vocatae ; con¬ 
tinentur etiam chamae asperae, quarum quaedam virgatae 
( ραβδωτοί ) sunt, aliae non virgatae: sunt praeterea con¬ 
chae omnes άρρίζωτοι. Conchae et chamae in locis are¬ 
nosis generantur, Arches iratus conchas Peloriadas Messe- 
niaci freti et chamas Ephesi laudat. Hegesander chamas 
asperas a Macedonibus κωρΰκονς , ab Atheniensibus κριούς 
appellatas tradit Hicesius medicus chamas asperas et 
laeues facit; asperarum vsum esse ad purpurarum es,cam; 
laeues, easdemque regias vocatas, pro magnitudine differre 
ad cibum» Diphilus medicus chara arum asperaram mi¬ 
nores-.ostrea vocari ait; laeues, etiam regias et pelorides 
dictas, quo maiores, eo meliores ad cibum esse, Aelianus 
incerto auctore chamas marinas asperas et laeues, crassas 
,et tenues vel fragiles, nigras et albas et varias nominat· 
alias ait habitare arenosa litor a, alias coenosa, quasdam 
sub algis degere, nonnullas saxis adhaerere. Nigras cha- 
