384 
CYRAE POSTERIORES 
πάντες· Sed praeterea cum Codd. 3 scribendum άολλεες 
pro όμιλαδόν puto. Versu 219. άλόχοις περί μόχΰον 
εχοντα solus dat Mosq. pro vulgato άλόχου , vnde verum 
άλόχους facile existit. Idem cum optimo Paris. 2. versu 
233 . vbi vulgatur η δη νυν άλόχους τε ιτεριφρουρευε φυλάσ - 
σων, multo aptiorem scripturam offert νυν δη, νυν άλό¬ 
χους et reliqua. Versu 3 o 3 .de polypo dolo capto: d δ' ούκ 
άμελησεν έλαίης ποΰλυπος, άλλ* ηϊ'ξε , καί άμφεπλεξεν 
εταίρους πτόρχϊους· Codex aptius dat αμέλησε νοησας. 
Versu 322 . εχει δ'άρα βαύμα νομηας dat, quod vulgato 
εχει δε τε τραύμα νομ. praelero. Versu 308 . vulgatum δο- 
λοεσσά τ όποαιή mutat cum Paris. 1. in rectius έσωπη. 
Versu 643 . ευτ άν υπό πρώτον νυκτός κνέφας άσπαλιηες 
πυρσόν άναχράμενον , γλαφυρόν σκάφος ιθύνοντες, ίχ^ΰ- 
σνν άτρομέουσιν άείδελον αϊσαν άγουσον. Primum soloe¬ 
cum άγουσιν, praecedente ευτ άν, recte Codex Mosq. in 
άγωσιν mutat; deinde άτρεμέουσυ cum Paris. 1. scriben¬ 
dum. άτρομέοντες cum glossa ησυχαζοντες habet Mosq. 
voluit igitur άτρεμέοντες dare librarius. 
Ad IV, 10, 2. νυν δ*άν χρονίσωσιν [εν τοϊς δικτυοις ,] 
ουτοι της νυκτός κατεσ&ίουσο προσπεσόντες, πολλοί — 
όντες . Ita scribenda haec fuerant, vt annotatio partiin 
docet. 
Ad IV, 11, 4 . επιτραγίαι. Scripturam nostram con¬ 
firmat et vocabuli originem aperit praeclarus locus Plu- 
tarchi Thesei cap. 18. Θύοντι δέ προς ϋαλασστην αϊγα> 
ζήλειαν ουσαν αυτομάτως τράγον γενέσΰατ' διό καλεϊ- 
σΰαο την χϊεόν έπιτραγίαν . In capra illa videtur sexus vter- 
que adfuisse, cuius rei exemplum ipse alibi commemora¬ 
vit Philosophus. I11 piscibus eodem vocabulo appellatis 
sterilitatis notio obtinuit, quae solet adesse animalibus 
vtriusque sexus participibus. 
Ad IV, 11, 6. τα μεν άνω — καί ευπλευρότερα. Gaza 
postremum vertit aptiorrs, quem secutus est Scaliger. 
Vterque scilicet scripturam ενοπλοτερα expressit, nec 
