AD LIBRI IV, u. 
385 
tamen illam beiie. Camus les plus vigoureuses cum po¬ 
neret, non minus aberrauit.] Relicua dabo in annotatione 
sequenti. 
Ibidem: καί άνευρότερόν τε καί άναρθρότερον το θή¬ 
λυ μάλλον. Gaza vertit : inneruior atque infirmior. Scaliger: 
infirmiore neruo est minusque artubus valet. Camus: ses 
traits sont moins protioncds. Noster de Partibus 3 . c. 4 . 
vbi. de corde: εχουσι δέ καί διάρθρωσίν τινα ai καρδίαι, 
π αραπλησίαν ταϊς ραφαϊς * ονκ είσι δέ σαφείς, ώς τίνος 
έκ πλειόνων συνθέτου, αλλά, καθάπερ εϊπομεν, διαρθρώ- 
σεις μάλλον. Έίσί δέ των μεν αισθητικών άρθρωδέστεραι , 
των δέ νωθρότερων άναρθρότεραι, καθάπερ άί τών νών. 
vbi Gaza articulationem — inarticulatiora vertit. Guil- 
elmus pro σαφείς videtur συνεχείς scriptum reperisse et 
copulatae reddidisse. Sed locus est ciarissimus in Pby- 
siognomicis cap. 5 . vbi notae corporis externi sexu dis tin¬ 
guntur : έκαστον iv έκοιστίο γένει θήλυ αρρενος μικροκε- 
τραλώτερόν έστι καί στενοπροσωπότερον καί λεπτοτραχη- 
λότερον, καί τά στήθη ασθενέστερα έχει καί άπλευρό- 
τερόν έστι, τά τε ισχία καί τους μηρούς περισαρκότερα των 
άρρένων , γονύκροτα δέ καί τάς κνήμας λεπτάς έχοντα , 
τούς τε πόδας κομψότερους, την τε τού σώματος μορφήν 
ήδίω μάλιστ αν ή γενναιοτέραν άνευρο τέρα δέ καί μα - 
λακώτερα ύγροτέραις σαρξί κεχρί]μένα · τά δέ άρόενα τού - 
τοις άπασιν εναντία. Vnde apparet, άνενρον et άναρθρον 
generatim de robore et firmitate superiorum partium, praeci¬ 
pue pectoris, accipienda esse. Sed non solum de pectore, sed 
etiam de auersa eius parte dicitur ibidem in Pbysiognom. de 
leone: στήθος νεανικόν , καί τό μετάφρενον πλατύ καί εν~ 
πλευρον καί εννωτον επιεικώς. De vocabulis άρθρωδης, 
άναρθρος et congeneribus indidem constabit. Ita enim ibi¬ 
dem: ολον το σώμα άρθρώδες καί νευρώδες , ούτε λίαν σκλη¬ 
ρόν ούτε λίαν υγρόν. Pardalis tanquam femineae formae 
exemplum ponitur ibidem, in eaque dicitur esse στήθος 
άπλευρον καί μακρόν νώτον *— καί δλον άναρθρον τε καί 
Adnot. II. Ρ> b 
