CYRAE POSTERIORES 
4i6 
τέτταρας μήνας τους χειμεριωτάτους καί ονκ έσΰίουσιν 
ονδέν. Sunt tamen etiam in quibus diu er sus abiit ab He¬ 
rodoto ; veluti de lingua bic: γλώσσαν dl μουνον θη¬ 
ρίων ονκ έφυσε . Hic contra 2, 6, 1. καί γλώτταν πάντα, 
πλήν 6 εν Λιγνπτω κροκόδειλος* οντος δέ παραπλήσιος 
των ιχθύων τισίν ολως μέν γάρ οί ίχ&ύες άκανθοι δ η καί 
ονκ άπολελνμένην εχουσι την γλώτταν. In narratione de 
trochilo dentes crocodili purgante addidit Philosophus haec: 
άλΧ όταν έ'ξελ'&είν βονληται, κινεί τον αυχένα, ϊνα μ?} 
συνδάκη. quae in Herodoto non extant. Obseruationem 
breuern de ventriculo vtriusque crocodili 2, 12, 9. et de 
testiculis crocodili, rerrestris puto, 3 , 1, 2, aliunde duxit 
Philosophus. Apparet igitur, pleraque omnia, quae Ari¬ 
stoteles de crocodilo tradidit, aliena fide niti; vnde conii- 
cere licet, ipsam bestiam ab eo nunquam visam fuisse. 
Ynde Aristoteles pauculas annotationes adsumserit, hodie 
vix certo argumento poterit demonstrari ; verum tamen 
coniicere licet, accessisse ea ex Hecataeo, quem ipse He¬ 
rodotus in describendo crocodilo aemulatus esse dicitur a 
Porphyrio apud Eusebium Praepar. Euang. 10. p. 466 . He¬ 
rodotum tamen nominat Aristoteles in Eudemiis 7, 2. vbi 
de amicitia inter bestias disputat. 
Reliquas de animalibus Aegypti narrationes, veluti 
de ichneumone, de scorpionibus Phari, de canibus, lu¬ 
pis, bobus 8, 27, 4 . quae ex Herodoti historia ductae non 
sunt, ex quo fonte deriuauerit, nondum inuestigare po¬ 
tui. Hoc interim vero simillimum mihi videtur esse, cum 
crocodili et hippopotami notitia verbotenus ducta sit ex 
Herodoto, reliquorum etiam animalium cognitionem ha¬ 
buisse Aristotelem non ex sua cognitione, sed ex aliena 
narratione. 
Redeo ad primum Herodoti locum. In quo verba τού¬ 
το εξ- ελάχιστου μέγιστόν γίνεται aliter scripta legisse vi¬ 
deri possit Aristoteles; sed obstat Aelianus Η. A. 9 , 58. 
τρία δέ άοα ταντα εκ βραχίστων μέγιστα ζώα γίνεται, των 
